به بهانه‌ی تماشای تئاتر «محاله که فکر کنید این‌طوری هم ممکنه بشه»؛

خلق صحنه‌های افتخارآمیز از سوی طایفه‌ی محال‌ها

گیل نگاه/عمید پورغفار مغفرتی

همواره نقدی عامیانه نسبت به محافل فرهنگی و ادبی استان گیلان به‌ویژه شهرستان رشت وجود داشته که بزرگ‌ترین دلیل آن بر محدود بودن حضور نفراتی تکراری و بسته نگه‌داشتن فضاها در قالب‌های انحصاری است، شاید این عزم ناخواسته از حضور افراد جدید در میان گود ممانعت به عمل‌آورده و از بروز استعدادهای بالقوه پرهیز نموده است.

در محافل فرهنگی عده‌ای خود را چنان بالادست قلمداد نموده که گویی سایرین هیچ را می‌پیمایند و ایشان طبقات سپهر فرهنگ را طی طریق می‌کنند، به‌طوری‌که نوعاً دیوار حائلی میان خود و سایر افراد علاقه‌مند و صاحب استعداد می‌کشند که با فرض وجود تجربه و پیشه‌ی قوی‌تری با اصل و ذات هنر در عناد است، ذاتی که همواره با خود فروتنی مضاعف و گشاده دلی را یدک می‌کشد.

سالیان زیادی ست که نگاه‌های از بالا به پایین چوب لای چرخ فرهنگ این دیار گذاشته و عموماً افراد به‌جای اشاعه‌ی هر چه بیشتر فرهنگِ غنی گیلانیان، در هر رسته‌ای، بر تفکر مسموم خود دامن می‌زنند.مخاطبین به‌خوبی تفاوت بارز بین ساکنین به‌حق سرای ادب را با مستاجرین ناصوابش می‌شناسند و اگر هیچ‌گاه لب به سخن نمی‌گشایند به دلیل همان ذات مقدس هنر است که برای همه‌جایی گشوده و معتقد است که  هیچ‌کس نمی‌تواند بر رسالت دیگری مستولی گردد و خود را بر جای آن بنشاند.

این سطور از ارج‌وقرب بزرگان سرزمین گیل، که نه در حرف بلکه در عمل و کردار و منش والایند را، هرگز نکاسته، بلکه شاکر حضور و وجودشان بر پهنای تاریخ این سرزمین است.

شاید این چند خط مقدمه‌ای بی‌ربط با تماشای تئاتری خلق‌شده توسط گروهی از جوانان گیلانی آن‌هم در گرم‌ترین روزهای سال نباشد. از این حیث که وقتی به پلاتوی سازمان فرهنگی رشت یا همان خانه‌ی کوچک نمایش وارد شدیم، با دیدن پیشکسوتان تئاتر دیگر چشم‌ها بر نقایص آن مکان بسته شد و بر جای خودنشستیم. به گمانم تئاتر جنونی ویژه‌ای می‌طلبد، جنونی نه از باب دیوانگی بلکه نورسته از عشقی بلا تعریف است. همان عشقی که میر معنوی‌ها را به آن سالن کوچک با گرمای زیاد کشانده است.

عنوانش «محاله که فکر کنید این‌طوری هم ممکنه بشه» بود و چه اسم همگونی با وضعیت کنونی خودش داشت.

حدود یک ساعت به طول انجامید و در تمام این مدت از تماشای اقدام جوانان با جسارت آن مجموعه مسرور بودم، شعفی ویژه از عواملی تماماً جوان و عاشق!

وقتی به پایان رسید بیش‌ازپیش بر حضورم خشنود شدم.

شما طایفه‌ی محال‌ها، صحنه‌هایی برای من خلق کردید که به بودنم در این زمین مفتخر شوم.

من در هیچ کجای ستون این عمارت جایی ندارم، ولیکن به جسارت و استعداد شما تعظیم می‌کنم، عالی‌تر از جان و صفا بودید، به خودم می‌بالم که سعادت این را داشتم که در کنار سرود زیبایتان باشم.

گيل نگاه: انتشار اخبار و يادداشت های دريافتی به معنای تاييد محتوای آن نيست و صرفا جهت انجام رسالت مطبوعاتی و احترام به مخاطبان منتشر می‌شود.

(۰)(۰)



کد مطلب: 133198
تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۳۹۶

۱) نظراتی که موجب توهین، هتاکی و افترا نسبت به اشخاص حقیقی و حقوقی است منتشر نخواهد شد.
۲) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید.
پارسا

کاش میر معنوی ها از چندین سال پیش فقط به نظاره مینشستن
اگه برخی بازیگرهای قدرتمند در تئاتر آخرشون یعنی آنتیگونه حضور نداشتند یک نابودی کامل براشون به حساب میومد
دکور و طراحی لباسی که بیشتر مناسب تئاترهای کودک هست
دم جوان های شهر گرم که به تئاتر گیلان فخر و شرف دادن

(۱)(۰)

پاسخ

گزارش تصویری

مراسم تشییع پیکرعلیرضا آفرین ۲۹ سال بعد از شهادت در رشت

گیل نگاه/آیسان حقیقت:مراسم تشییع پیکرعلیرضا آفرین جوبنه 29 سال بعد از شهادتش صبح امروز  در رشت برگزار شد. پیکر شهید علیرضا آفرین جوبنه، سرباز ژاندارمری که سال 67 در منطقه زبیدات به شهادت رسیده بود بتازگی تفحص و…

گزارش تصویری اولین نمایشگاه عکس گروه «زی»؛روایت اول، حیرانی در رشت

گیل نگاه/گروه فرهنگی:اولین نمایشگاه عکس گروه «زی» با عنوان «روایت اول، حیرانی» عصر امروز ۲۶ بهمن ماه با حضور جمعی از علاقمندان هنر عکاسی، عکاسان، فعالان رسانه‌ای و هنرمندان سایر رشته‌های هنری در نگارخانه الهی رشت شروع به…

گزارش تصویری جلسه شورای اداری و مراسم تودیع و معارفه معاون سیاسی و امنیتی استانداری گیلان

گیل نگاه/اشکان شعبانی: صبح امروز( چهارشنبه 25 بهمن) جلسه شورای اداری استان و مراسم تودیع و معارفه معاون سیاسی و امنیتی استانداری گیلان در سالن الغدیر استانداری برگزار شد. در این جلسه حکم انتصاب علی اصغر جمشیدنژاد به عنوان…