اصلاح‌طلبان و استاندار گیلان؛

پروژه «ناخالص زدایی» و «دولت در سایه»

گیل نگاه/بابک مهدی زاده

۱-دموکراسی شاید ضعف‌ها و بدی‌های زیادی داشته باشد اما به گفته وینستون چرچیل، نخست‌وزیر بریتانیا در دوران جنگ جهانی «آیین دموکراسی بدترین شکل حکومت است باوجوداین از تمام آیین‌هایی که تاکنون آزمایش‌شده بهتر است.» حال باید دید ما ایرانی‌ها تا چه اندازه پایبند به قواعد این بهترین نوع حکومت در بین سیستم‌های آزمایش‌شده تاریخ جهان هستیم.

یکی از شروط دموکراسی ، پایبندی به عقل و کار جمعی است. یعنی در راستای منافع جمع باید ازخودگذشته بود. معتقدین به دموکراسی این اصل را پذیرفته‌اند که منافع فردی انسان‌ها درگرو پذیرش منافع جمعی بهتر و کم‌هزینه‌تر برآورده می‌شود. اما آیا در ایران هم‌چنین پایبندی‌ای وجود دارد؟ انتخابات سال ۸۴ و تعدد کاندیداها در اردوگاه اصلاح‌طلبان نشان داد که قربانی کردن منافع حداقلی جریان بزرگ اصلاحی برای منافع حداکثری جریان‌های کوچک سیاسی چقدر می‌تواند هزینه‌بر باشد. به این دلیل بود که در سال ۹۲ تمامی احزاب ریزودرشت بر سر خواست‌های حداقلی خود به ائتلاف رسیدند تا در آینده شاید به سقف مطالبات خود برسند. با این حساب به همین راحتی در بزنگاه‌های حساس سیاسی نمی‌توان ساز جدا زد همچون نوازنده‌ای که خارج بزند از ریتم اصلی گروه. زیرا شکست به‌پای کل گروه ارکستر نوشته می‌شود. حال این مثال را در عالم سیاست و داستان انتصاب استاندار گیلان شبیه‌سازی کنیم.

۲- شورای هماهنگی اصلاح‌طلبان و اکثر ستادهای حسن روحانی در گیلان ۴ گزینه را به‌عنوان استاندار به وزارت کشور معرفی کردند که پرشانس ترینشان ، هادی حق‌شناس بود. اما دراین‌بین چند حزب اصلاح‌طلب در بیانیه‌های جداگانه‌ای یا گزینه اصلی اصلاح‌طلبان را در لیست پیشنهادی خود خط زدند یا رقبای اصلی اصلاح‌طلبان مانند کیوان محمدی و سالاری را در لیست خود گنجاندند تا صدای ناکوکی از ارکستر اصلاح‌طلبان به گوش دولت برسد. اگر به دلمان بد راه ندهیم و این تصمیم احزابی که خود را اصلاح‌طلب می‌خوانند را مصداق حرکت باد و منفعت‌طلبی و سیستم «امتیازگیری-امتیازدهی» ندانیم و قبول کنیم که این احزاب به خاطر نقدهای فراوانی که به عملکرد جبهه اصلاحات و بزرگان اصلاح‌طلب گیلان چنین تصمیمی‌گرفتند باید این تصمیمشان را مصداق همان داستان طنز سریال «برره» بدانیم که اهالی‌اش هرگاه که به تصمیمی اعتراض داشتند اول از همه پنجره خانه خود را می‌شکستند. یعنی به‌جای تغییر و تحول در بدنه تصمیم گیر جبهه اصلاحات به سمت دور زدن و نشستن با رقیب و آسیب به جریان اصلاحی رفتند. آسیب از آن جهت که افکار عمومی که با خلوص نیت در هر انتخابی به اصلاح‌طلبان رای می‌دهند با دیدن این آشفتگی و دعوا و چنددستگی امیدشان را به جریان اصلاحی از دست می‌دهند و یکی از نتایجش می‌شود شکست بزرگ اصلاح‌طلبان در شورای شهر رشت.

۳- بسیاری از جمهوری‌خواهان آمریکا –مخصوصاً چهره‌های قدیمی و سرشناس- با کاندیداتوری ترامپ مخالف بودند اما به جو افکار عمومی و نظر اکثریت عامه جمهوری‌خواهان احترام گذاشتند تا اینکه ترامپ رئیس‌جمهور شد و امر به اجرای فرامین دیوانه‌واری داد. جمهوری‌خواهان در انتقاد به ترامپ هیچ‌گاه با رقیب ننشستند و خارج از منافع کلی حزبشان بازی نکردند به‌جایش از اهرم قانون برای مهار ترامپ استفاده کردند تا ترامپ جمهوری‌خواه نتواند بخش بزرگی از دیوانگی‌هایش را به امضای کنگره جمهوری‌خواه برساند. این را می‌گویند قواعد دموکراسی. در آمریکا هم مثل هر کشور دیگری در دنیا زدوبندهای پنهانی و معاملات نهان توسط سیاستمداران انجام می‌شود. اما ترس از رسوایی به خاطر قدرت رسانه‌ها و جامعه مدنی از تعدادشان کم کرده است. تاریخ آمریکا پر است از منفعت‌گرایی سیاستمداران و توافقات کثیف پشت پرده اما در اکثر موارد کسانی هستند که این اتفاقات را از پشت پرده به جلوی صحنه بازی بیاورند و سیاستمداران را لخت‌وعور به قضاوت افکار عمومی بگذارند. حال به نظر می‌رسد که احزاب و سیاسیون اصلاح‌طلب هم باید پاسخگوی رفتارشان باشند همان‌گونه که بزرگان اصلاح‌طلب و اخیراً بعضی از جوانان اصلاح‌طلب باید مسئولیت اشتباهاتشان را بر عهده بگیرند. در داستان انتصاب استانداری نه‌تنها احزاب و شخصیت‌های سیاسی وجود داشتند که سازی جدا از ارکستر پیر اصلاحات نواختند که آدم‌های معروفی هم داشتیم که ادعای ملی بودن دارند اما در مهم‌ترین اتفاق ممکن برای گیلان به خاطر حمایتشان از گزینه‌ای غیر از گزینه واحد اصلاح‌طلبان به خارج از کشور سفر کردند تا تحت‌فشار دوستان قرار نگیرند یا به مدت دو هفته به هیچ تماس تلفنی پاسخ ندادند و ازنظرها غیب شدند و یا صبح‌ها در جلسات اصلاح‌طلبان برای حمایت از کاندیداهایشان می‌نشستند و عصرها یواشکی با کاندیدای رقیب رایزنی می‌کردند و با امتیازهایی که می‌گرفتند راه را برای استاندار شدن رقبا هموار می‌ساختند.

۴- حال اصلاح‌طلبان در قبال استانداری سالاری که گزینه‌شان نبود چه باید بکنند و چه موضعی در این چهار سال بگیرند؟

اصلاح‌طلبان در وهله اول باید تکلیفشان را با خودشان مشخص کنند. به نظر می‌رسد جبهه اصلاحات در گیلان نیاز به یک بازنگری و تغییر و تحولات اساسی دارد. زیرا هر حرکتی از سوی جریان اصلاحی باید پشتوانه‌ای به نام اتحاد داشته باشد وگرنه به‌مانند سالیان گذشته ، کسی اصلاح‌طلبان را به‌حساب نمی‌آورد. مثلاً فرض کنید اصلاح‌طلبان از امروز موضع یک اپوزیسیون محترم را به خود بگیرند. فقط کافی است جناح رقیب به یکی از بزرگان همیشه درصحنه یا یکی از جوانان جویای نام این جریان پست معاونت یا مدیرکلی یک اداره را پیشنهاد کند. در آن صورت اپوزیسیون بودن به تمسخری دل‌آزار بدل می‌گردد. تابه‌حال که این‌گونه بود و همین رفتار ریاکارانه هم باعث شده که بسیاری از جوانان اصلاح‌طلب استادتر از پیشکسوتانشان شوند و زودتر از موعد، حوادث را بو بکشند و با تمامی جریان‌های سیاسی بنشینند و امتیاز بگیرند و امتیاز بدهند. پس اینک اصلاح‌طلبان باید بنشینند و بی‌رودربایستی سنگ‌هایشان را وابکنند. جریان اصلاحی استان باید خالی از افرادی باشد که تنها به فکر گرفتن پست و مقام و یا قراردادهای میلیاردی هستند. وگرنه الان بسیاری از همین اصلاح‌طلبان از هم‌اکنون دندان‌تیز کرده‌اند تا با استاندار بنشینند و به‌زعم خودشان گوشه‌ای از خوان نعمت را ببلعند. اینجا رسانه‌های مستقل –اگر داشته باشیم- و یا روزنامه‌نگاران مستقل باید نظارتشان را بیشتر کنند و معامله گران را رسوا. پروژه «ناخالص زدایی» از همین امروز باید توسط اصلاح‌طلبانی که بر اصولشان هستند و با یاری روزنامه‌نگاران مستقل کلید زده شود.

۵- اینک استاندار گیلان انتخاب‌شده است و به خاطر توسعه یافتن استان و گردن نهادن به تصمیم دولتی که برآمده از رای اکثریت مردم است ، عقلانی نیست که از همین امروز به تقابل با استاندار دست زد. استاندار ، اگر واقعاً اهتمام به توسعه استان دارد، باید بداند که تنها راه موفقیتش استفاده از تمامی پتانسیل‌های انسانی و خردگرای استان است. استاندار برای پیشرفت استان گیلان باید از تمامی اصلاح‌طلبان و اصولگرایان خالص و غیرمنفعت گرا و توسعه‌طلب کمک بگیرد و همه هم باید تنها باهدف توسعه گیلان به یاری‌اش بشتابند و دستانش را بگیرند. اما با نگاهی انتقادی و از موضعی برابر. برای آمدن گزینه بومی تمامی نیروهای سیاسی استان همدل شده بودند. از آیت‌الله قربانی و نمایندگان استان تا احزاب اصلاح‌طلب و شخصیت‌های اصولگرا و بسیاری از رسانه‌ها به اجماعی کم‌نظیر رسیده بودند. حال می‌توان این اجماع را برای توسعه استان نگه داشت. به‌شرط آنکه استاندار این مهم را بخواهد و به‌جای یاری خواستن از دلسوزان این استان به سمت معامله گرا و ریاکاران که عملکردشان استان را از توسعه بازمی‌دارد ، نرود. این‌گونه است که تمامی شخصیت‌ها و احزاب سیاسی استان از اصلاح‌طلب گرفته تا اصولگرا می‌توانند و باید هم به استاندار کمک کنند و هم ناظرانی قوی و منتقد بر عملکردش باشند. اینک باید اجماعی در استان توسط نیروهای توسعه‌گرا و بر سر اشتراکاتشان شکل گیرد. اشتراکی که همانا توسعه‌گرایی و پرهیز از معامله و منفعت‌گرایی و فساد است. اجماعی که می‌توان نام «دولت در سایه» بر آن نهاد. جریانی که در عین همدلی ، ناظر بر تمامی رفتارها و عملکردها نیز هست.

گيل نگاه: انتشار اخبار و يادداشت های دريافتی به معنای تاييد محتوای آن نيست و صرفا جهت انجام رسالت مطبوعاتی و احترام به مخاطبان منتشر می‌شود.

(۰)(۰)



کد مطلب: 144272
تاریخ: ۴ مهر ۱۳۹۶

۱) نظراتی که موجب توهین، هتاکی و افترا نسبت به اشخاص حقیقی و حقوقی است منتشر نخواهد شد.
۲) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید.

گزارش تصویری

گزارش تصویری برنامه پاکسازی مشارکتی ساحل سحرخیزمحله لاهیجان

گیل نگاه/ سائده محمدی: صبح امروز و همزمان با ششمین سالگرد آغاز فعالیت انجمن رفتگران طبیعت، برنامه مشارکتی پاکسازی ساحل دریا در روستای سحرخیزمحله بخش رودبنه شهرستان لاهیجان انجام شد. منا ابروفراخ سرپرست اداره کل اجتماعی استانداری، محمد…

گزارش تصویری نمایشگاه گروهی نقاشی موزاییک در انزلی

گیل نگاه/ مطهر منفرد: نمایشگاه گروهی نقاشی موزاییک عصر دیروز، پنجشنبه 31 خردادماه در مجتمع کاسپین منطقه آزاد انزلی آغاز به کارکرد. این نمایشگاه تا 2 تیرماه ساعت 17 الی 21 در تالار فرهنگی مجتمع کاسپین دایر است.     …

گزارش تصویری اختتامیه مسابقات فوتوالی جام رمضان در منطقه آزاد انزلی

گیل نگاه/ مطهر منفرد: اختتامیه مسابقات «فوتوالی» جام رمضان عصر دیروز، پنجشنبه 31 خردادماه در مجموعه ورزش‌های ساحلی زنده‌یاد قایقران (منطقه آزاد انزلی) برگزار شد. شاهرخ شهنازی دبیر کمیته ملی المپیک، رضا مسرورمدیرعامل منطقه آزاد انزلی، علیرضا صادقی معاون اداره…