درد را هر طور که بخوانی درد است

وقتی برای قانون و عدالت

علی‌رضا پنجه‌ای

شاعر و روزنامه نگار

قانون یک معاهده‌ی مدنی  است، وقتی در اجرای آن خلل و گسستی پدید آید،  یعنی که گسل‌ها سبب لرزه بر اندام‌واره‌ی جغرافیایی خاصی  در سطح زمین شده‌اند. بنیان ساختمان عدالت نیز مبتلا بهِ آن تخریب و مخدوش می‌شود و  چون اِعمال قانون  نمی‌تواند  برای برخی حاشیه‌ی امن ایجاد کند و برای برخی با کوچکترین تخلف به شدیدترین شکل اجرا شود، جامعه با بی‌عدالتی مواجه می‌شود. بنابراین قانون ذاتا نمی‌تواند برای احدی در جامعه  حاشیه‌ی امن ایجاد کند. بنابراین می‌توان اذعان داشت که اجرای دقیق و ذاتی قانون و برقراری ذاتی و دقیق عدالت، دو مقوله‌ی مغفول مانده در زادبوم ماست. دشمن هم  همیشه بوده و هست، و ایرانی در طول تاریخ  هرگز به آن روی خوش نشان نداده است. اما مگر  این ما نیستیم که نباید گزک به دست شیطان دهیم؟ این سرزمین با شکوه و ثروتمند که هم اکنون _حدودا_ً بیست درصد از استعدادش مورد بهره‌برداری قرار گرفته، در واقع بهشت اقتصادی و  گردشگری‌ست ،  هم از این رو این سرزمین پرسود و ثمر  نمادی از چهارفصل کره‌ی زمین را در خود جای داده است. اگر چنین سرزمینی با  پتانسیلی کارآمد، بیکار داشته باشد، بنابراین  مردمان سایر کشورهای جهان باید از گرسنگی بمیرند. بهره نبردن از پتانسیل نخبگان و جانشین کردن نورچشمی‌ها به جای ایشان و خودی و ناخودی رفتار کردن با جمعیتی که هنگام انتخابات آرایشان با هم یکسان است، جز مصداق  این بیت ندارد : “تو خود می‌کنی اختر خویش را بد / مدار از فلک چرخ نیک‌اختری را “. مردم این‌همه سال از شهروند درجه‌ی چندم شدن خسته شده‌اند. از ژن خوبِ در انحصار قدرت ِ مافیا و رانت‌خوارانِ  تکیه بر اهرم‌های قدرت زده ، که وام‌های کلان می‌گیرند  با سودهای بعضا ناچیز و  بازپرداخت آن نیز  به زمان ‌-لابد وقت گل نی – موکول می‌شود، گرفته تا تلمبار شدن عقده‌هایی چنان و چنین که جوانی برای ازدواج باید چندین ضامن ببرد بانک و بعد بشنود همان بانک وام‌های کلان میلیاردی داده به  نورچشمی فلان و بهمان که تا کنون بدون بازپرداخت هم بوده! یا موسسات مالی _ اعتباری که سال‌هاست پول مردم را بالا کشیده‌اند و حال که گندش را درآورده‌اند، بانک مرکزی برای آلوده نشدن دامان خود  پس از سال‌ها اعلام می‌کند:” مجوز نداشتند!” مردمی که با نصب یک تابلو ِ کوچک برای مغازه‌شان باید پاسخ‌گوی چند نهاد ناظر باشند،از صنف خود تا اداره‌ی اماکن و اداره‌ی بهداشت  و  تامین اجتماعی و دارایی و شهرداری، اما یک موسسه به‌راحتی می‌آید، با روش‌های کلاه‌بردارانه، هست و نیست‌شان را بالا می‌کشد. اگر یک مورد بود که می‌گفتند حالا پیش آمده ، پس بگذریم. باری هر وقت مردم گلایه کردند، ما هم که چشم و گوش و زبان مردم و وسیله‌ی ارتباط‌شان با دولت هستیم هم که بارها نوشته‌ایم،  اما اگر در پی رفع اساسی معضلات و کاستی‌ها می‌شدند کار به اعتراض خیابانی و قاطی شدن سره از ناسره نمی‌کشید و  سوء استفاده‌ی  بیگانگان. باری مسوولان کم  پشت گوش نه‌انداختند. گرانی تخم مرغ و اخیرا شیر و نان که از بدیهیات زندگی اولیه‌ی هر انسانی در این کره است تنها بهانه‌ها‌ی تلخ‌کامی مردم شدند. چه، پیش از آن  در فضاهای رسانه‌ای خوانده بودند بودجه‌ی نامتوازن و معطوف به اقشاری که مالیات بده نیستند و فقط مصرف کننده‌اند. دیدند که بودجه‌ی محیط زیست و مواردی که حیاتی‌ست از بودجه‌ی رفاهی فلان ردیف که می‌تواند بدون حمایت  سرپای خود بایستد _چرا که اتفاقا درآمدشان روز به روز رو به ترقی‌ست_ بیشتر است؛ تاخیر آقای رییس جمهور  و وزرای مرتبطش برای رسیدگی زندگی مردم آسیب دیده از زمین لرزه و فقدان نظارت مسوولانه در ساخت و ساز و بهداشت عمومی و اغذیه، اگر چه بیکاری مقوله‌ای بدیهی در جهان است، اما وقتی جوانان تحصیل کرده می‌شنوند و می‌بینند یک نماینده چندین و چند خویش نه چندان با استعدادتر از خود را با دور زدن قانون سرکار می‌آورد ، وقتی این جوان می‌بیند نظارت بر ظواهر آنان و رفتارشان بسیار است اما فردی دو تابعیتی با خدعه و عوام‌فریبی کلید بانک مرکزی را تصاحب می‌کند و ناگاه خبر می‌رسد با سه هزار میلیارد به کشور دوم تابعه‌اش گریخته، آن‌هم با مبلغی که برابری با چند برابر بودجه‌ی ده‌ها استان بزرگ می‌کند و سودش هر ماه چند ده میلیاردی‌ست که به باد می‌رود  و  تصاویر آقای خاوری  هم از کازینوهای آن‌طرف دنیا در فضاهای مجازی پخش می‌شود،  باری آن جوان می‌بیند که دسته دسته نخبگان کشور از ایران به کشورهای دشمن پناه می‌برند و  به دوستان‌شان از آنجا پیغام می‌دهند  که مسوولان مرگ بر آمریکا و انگلیس‌گو  فرزندان‌شان را با پول‌های باد آورده از بودجه‌های کلان و حقوق‌های نجومی و درآمدهای رانتی به خارج می‌فرستند و مدام  هم بین خارج و وطن در ترددند، وقتی می‌خوانند که نورچشمی‌های ایرانی در بانک‌های غرب و شرق  و امارات چه پول‌هایی خوابانده‌اند و با آن، چه کارخانه‌ها که تاسیس نکرده‌اند؛ وقتی سرطانِ  فساد را در عصرِ رسانه‌های مجازی_ که هیچ چیز درآن در پرده نمی‌ماند_ می‌بینند و شاهد این‌همه ناعدالتی و دور زدن قانون هستند، معلوم است که این پرسش‌های بی پاسخ   و انبار شده و  ناکامی‌ها را تحمل نمی‌کنند.

باری اغلب این جوانانِ  به خیابان سرریز شده ، چون آب روشن‌اند. آن‌ها شاهد گفت‌و گوی پدر به مادرشان در خلوت بوده‌اند که پدر گفته فلان قلم هم  گران شده، کرایه خانه نداده‌ام، آب گران شده، اگر بنزین گران شود چه کنیم با این حقوق فکسنی؟ و چه و چه…  مگر نه که جوان شاخک‌های حساس دارد و البته که کم تجربه  هم هست و کم خوانده، اما احساسات ظریفی دارد، او تاریخ جنایات  ستمشاهی را نخوانده  و در فضاهای مجازی و شبکه‌های ماهواره‌ای هم  که بازماندگان سلطنت با برنامه‌ریزی دقیق در پی شکار نسل بی‌تجربه برآمده‌اند و میان ایشان مظلوم نمایی کرده‌اند  و از سویی صدا و سیمای ما هم به همان اندازه‌ی نزدیک شدن آن‌ها  به‌ویژه به‌نسل نو به‌همان  اندازه از مطالبات نسل نو دور شده‌اند ؛ هم از این روست  که برخی‌ از ایشان در شعارهاشان برای به‌رخ کشیدن فساد و بی‌قانونی، روح ِ پدر ِ خاندان ِ پادشاهی ِ منسوخی را برای صرفاً نشان دادن عمق فساد به رخ ِ نسلِ ما _که انقلاب کردیم_ می‌کشند. آن‌ها  فقط می خواهند حرص ما را در بیاورند.

در هر حال، چاره چیست؟  جواب: چاره اندیشیِ پاتولوژیستی (آسیب شناسانه )  و تدبیر علمی! و عزم را جزم کردن و خود را موظف دانستن به رفع معضلات و پاسخ دادن به ایشان.  باید کارشناسان اجتماعی و چهره‌های فرهنگی و هنری و ورزشی را فراخوانند تا بروند میان ناراضیان و خواسته‌هاشان را بشنوند و به مطالبات منطقی‌شان پاسخ گویند چرا که  آن‌ها بیگانه نیستند فرزندان ایران‌اند، که ما نرسیدیم به‌موقع به  پرسش‌های‌شان پاسخ مطلوب دهیم.

همین‌جا  از ماموران  انتظامی و امنیتی می‌خواهیم بیشتر مراقب فرزندان این‌روزها ناراضیِ  ایران عزیر ما باشند. این‌ها همین چند ماه پیش با ریختن آرای  میلیونی‌شان موجب پیروزی کشور در عرصه‌های بین المللی شدند. از شما حافظان شهر و دیارمان سپاس‌گزاری می‌کنیم که صبورانه دارید امنیت شهر و شهروندان را تامین می‌کنید. گلایه‌های جوانان و خواسته‌های قانونی‌شان را بشنویم.  جوان‌ها خود هوشیارند و  نیک می‌دانیم  صف خود را از آنارشیست ها جدا می‌کنند. در هر حال گفت و گو  و تعامل ابتکاری ‌ست که باید صدا و سیمای دور مانده از مردم  به‌آن جامه‌ی عمل می‌پوشاند تا با شفافیت که اصل اعتماد است رسالت  طوطی‌وار که نه ، رسالت یک رسانه‌ی ملی را  طی این چند دهه ایفا می‌کرد؛ نکته‌ای مهم که اگر  امروز مورد اطمینان قاطبه‌ی مردم بود، جوانان نیز به بلندگوهای مجازی و ماهواره‌ای پناه نمی‌بردند.

و اما دوات به سهم خود بارها با آقای رییس جمهوری و مسوولان در خصوص برخی کاستی‌ها و مطالبات مردمی سخن گفته ، مهم است  که  قانون برای همه یکسان اِعمال شود همان‌گونه که دیدیم یک قاضی توانست با قانون ینگه‌ی دنیا  در مملکت تحت سیطره‌ی رییس جمهورش ، دستور او را به‌چالش گیرد و مقابل آن بایستد و جلوی اِعمال نژادپرستانه‌اش را بگیرد.

باری  دردهای  ما تنها  از فتنه‌های دشمنان نیست ، به‌قول شاعر “دوست داشتن اتفاقی نیست”: درد را هر طور که بنویسی درد است”.

گيل نگاه: انتشار اخبار و یادداشت‌های دريافتی به معنای تائید محتوای آن نيست و صرفاً جهت انجام رسالت مطبوعاتی و احترام به مخاطبان منتشر می‌شود.

(۰)(۰)



کد مطلب: 163496
تاریخ: ۲۱ دی ۱۳۹۶

۱) نظراتی که موجب توهین، هتاکی و افترا نسبت به اشخاص حقیقی و حقوقی است منتشر نخواهد شد.
۲) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید.

گزارش تصویری

گزارش تصویری برنامه پاکسازی مشارکتی ساحل سحرخیزمحله لاهیجان

گیل نگاه/ سائده محمدی: صبح امروز و همزمان با ششمین سالگرد آغاز فعالیت انجمن رفتگران طبیعت، برنامه مشارکتی پاکسازی ساحل دریا در روستای سحرخیزمحله بخش رودبنه شهرستان لاهیجان انجام شد. منا ابروفراخ سرپرست اداره کل اجتماعی استانداری، محمد…

گزارش تصویری نمایشگاه گروهی نقاشی موزاییک در انزلی

گیل نگاه/ مطهر منفرد: نمایشگاه گروهی نقاشی موزاییک عصر دیروز، پنجشنبه 31 خردادماه در مجتمع کاسپین منطقه آزاد انزلی آغاز به کارکرد. این نمایشگاه تا 2 تیرماه ساعت 17 الی 21 در تالار فرهنگی مجتمع کاسپین دایر است.     …

گزارش تصویری اختتامیه مسابقات فوتوالی جام رمضان در منطقه آزاد انزلی

گیل نگاه/ مطهر منفرد: اختتامیه مسابقات «فوتوالی» جام رمضان عصر دیروز، پنجشنبه 31 خردادماه در مجموعه ورزش‌های ساحلی زنده‌یاد قایقران (منطقه آزاد انزلی) برگزار شد. شاهرخ شهنازی دبیر کمیته ملی المپیک، رضا مسرورمدیرعامل منطقه آزاد انزلی، علیرضا صادقی معاون اداره…