ژست‌های عجیب سلبریتی‌های ایرانی در جشنواره فیلم فجر

گیل نگاه: چندی پیش در شرایطی که بیشتر مردم و جناح‌های سیاسی بر لزوم همراهی با دولت برای حل مشکلات سخن می‌گفتند ناگهان چند تن از #سلبریتی‌های محترم هشتگ «من پشیمانم» راه انداختند!

روزنامه اعتماد به قلم نیوشا طبیبی در رابطه با رفتار سلبریتی‌های ایرانی در جشنواره فیلم فجر نوشت: چندی پیش در شرایطی که بیشتر مردم و جناح‌های سیاسی بر لزوم همراهی با دولت و یکدیگر برای حل مشکلات سخن می‌گفتند ناگهان چند تن از سلبریتی‌های محترم هشتگ «من پشیمانم» راه انداختند!

اگر سلبریتی‌ها اصرار دارند که در عرصه‌های مختلف فعالیت کنند آیا بهتر نیست که این مقبولیت اجتماعی را که در اثر توجه مردم ایران به رسانه‌ها و به ویژه به سینما به دست آمده را به نحوی خرج کنند که منفعتی ملی را سبب ساز شوند؟ بهتر نیست به جای غرولند دایمی و از منظر بالاتر نگاه کردن و درس دادن به مردم عادی، این قابلیت صرف اصلاح رفتارهای اجتماعی، به وجود آمدن جنبش‌های اصلاح مصرف و عزم ملی برای توسعه شود؟

از نکات دیگر که سخت برای من محل پرسش است، چگونه می‌شود افرادی که آفریننده زیبایی‌های بصری هستند و کارشان با آراستن صحنه و لباس بازیگران و ساختن و پرداختن قاب‌های زیبای تصویری است، تا این حد نسبت به نظم و ترتیب و آراستگی و لباسی که به بر می‌کنند بی‌اهمیت باشند. آیا صرف هنرپیشگی یا از اصناف دیگر سینمایی بودن مجوز لازم برای آن است که هر چیزی را به بر کنیم و در مراسمی رسمی – بزرگ‌ترین رویداد سینمایی کشور – شرکت کنیم؟

یکی دو ماه پیش در جشنواره‌ای سینمایی خارج از ایران برای دیدن فیلمی ایرانی رفته بودم، باور کنید که وضعیت لباس بازیگر محترم فیلم – که اتفاقا از هنرمندان مقبول سینماست – به قدری نامتجانس با یک مجلس رسمی بود که حتی غیرایرانیان – که به تصور ما در این امور سهل‌گیر‌تر هستند – را به تعجب واداشته بود.

اگر مردمان عادی آداب معمول را در سلوک اجتماعی خویش رعایت نکنند، ایراد چندانی بر آنها وارد نیست زیرا تاثیر آنها محدود است، اما هنرپیشه‌ای که در نقطه تمرکز توجه اجتماع قرار دارد، آیا می‌تواند به سادگی و به سبب متفاوت بودن دست به کارهایی بزند که از هیچ سو پسندیده نیست و فقط منجر به قباحت‌زدایی از برخی رفتارها می‌شود؟

در کجای دنیا و در کدام جشنواره سینمایی، بازیگر و کارگردان و مجری یک برنامه پر بیننده تلویزیونی روی فرش قرمز می‌خوابد یا پاهایش را به نرده‌ها تکیه می‌دهد و دراز می‌کشد تا از او عکس بگیرند؟ این حرکات بر پایه کدام الگوی اخلاقی پسندیده و مقبول است؟ آیا هنرمندان نباید الگوی مناسب و محترمانه‌ای از ادب و شخصیت از خود به جای گذارند؟ یا حداقل رفتار معقولانه‌ای در رویدادی ملی پیشه کنند؟ دراز کشیدن بر فرش قرمز، به سخره گرفتن رویداد است یا به هیچ گرفتن مردمی که آنجا ایستاده‌اند؟

(۰)(۰)



کد مطلب: 168976
تاریخ: ۱۹ بهمن ۱۳۹۶

۱) نظراتی که موجب توهین، هتاکی و افترا نسبت به اشخاص حقیقی و حقوقی است منتشر نخواهد شد.
۲) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید.

گزارش تصویری

گزارش تصویری نمایش «گفتگوی فراریان» در رشت

گیل نگاه/ آیسان حقیقت: نمایش «گفتگوی فراریان» به نویسندگی محمد زارع و به کارگردانی میلاد شجره از 2 الی 9 خرداد در تماشاخانه هامون رشت به روی صحنه می رود.  

از دریچه دوربین «گیل نگاه»؛

مجموعه‌ای از عکس‌های منتخب اردیبهشت‌ماه ۹۷

گیل نگاه/گروه عکس: این گزارش شامل مجموعه‌ای از عکس‌های منتخب رویدادهای خبری ماه گذشته (اول تا ۲۹ اردیبهشت‌ماه ۹۷) از دریچه دوربین عکاسان گیل نگاه است. در ادامه عکس‌هایی از پویا بازارگرد، رضا احمدپور، بابک جدی، آیسان حقیقت، آدینه صالح نژاد، احسان حسن‌پور، مائده سیدی، سائده محمدی، مطهر منفرد و امیرصالحغنجی را مشاهده می‌کنید.      …

به روایت تصویر؛

گذری به دوشنبه بازار شفت

گیل نگاه/ اشکان شعبانی: بازارهای هفتگی با افزایش راهها و گسترش شبکه های ارتباطی هنوز درعرصه اقتصادی و اجتماعی جاذبه های سنتی خود را حفظ کرده اند به طوری که می توان آنها را از جمله جاذبه های توریستی…