گزارش گیل نگاه از خانه‌ای عجیب با پدری عجیب‌تر که می‌گوید خوشبخت‌ترین مرد روی زمین است

خانه‌ سبز رویایی مرد گیلانی با ۱۴ پسر و ۷۶ خانواده

گیل نگاه/فاطمه صابری: بیشتر شبیه رویاست تا واقعیت؛ به داستان یک فیلم فانتزی شبیه‌تر است تا قصه‌ای رئال. وقتی از «بچه‌هایش» می‌گوید در کلامش نه اغراق وجود دارد و نه تحکم. مانند هر پدر دیگری برای آینده‌شان برنامه دارد. البته دقیق‌تر از عموم پدران. این پدر برای ۱۴ پسرش ۳ برنامه میان مدت دارد. همین طور دقیق با متدهای روان‌شناسانه از ۷۶ خانواده‌اش سخن می‌گوید و البته از دخترانش که دانش آموز و دانشجو هستند. اسماعیل‌پور وطن ۶۶ ساله با این همه فرزند و مسوولیت می‌گوید: خوشبخت‌ترین مرد روی زمین است. (گزارش تصویری گیل نگاه از خانه سبز)

نمای خارجی ساختمان مانند هزاران خانه‌ای است که در اطرافمان می‌بینیم. اما درِ ورودی که باز می‌شود حیاط نسبتا بزرگی با تندیس چند چهره مشهور ملی و گیلانی چشمانت را نوازش می‌دهد. در موازات این تندیس‌ها باغچه‌ای کوچک قرار دارد که روی گل‌ها و نهال‌های کاشته شده در آن چند اسم پسرانه آویزان شده است. روبه روی این باغچه چند وسیله بازی برای بچه‌ها تعبیه شده و اتاقکی هم برای خرگوش. در گوشه‌ای از حیاط هم آلاچیقی مانند خانه‌های قدیمی گیلان دیده می‌شود. دستگاه سفالگری و در کنار آن کارگاه کوچکی برای تعمیر موبایل و لپ تاپ و بنری بزرگ که کسب قهرمانی در رشته شنا را به یک کودک تبریک گفته است. در همسایگی حوضی که در کنار آلاچیق قرار دارد چند لاک‌پشت و ماهی کوچک دیده می‌شود. حوضی که در مقطعی جانوران داخل آن با زندگی مسالمت آمیز الگوی زندگی کودکان ساکن خانه را فراهم کرده بودند.

به داخل خانه که دعوت می‌شوید ابتدا سالنی بزرگ میزبان قدم‌هایتان می‌شود.

به جز تاتامی و لوازم ورزشی، نور‌پردازی خاص این مکان در کنار جملات و قطعات شعر مانند: «علم چندان که بیشتر خوانی/ چون عمل در تو نیست نادانی»

مرددتان می‌کند که شاید اینجا خانه نباشد.

اما درِ دوم که باز می‌شود بوی غذای خانگی فضا را پر می‌کند و مشام را می‌نوازد و هارمونی موجود در رنگ‌های محیط روحیه هر بیننده‌ای را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

عکس‌های نصب شده بر دیوار خانه عموما خندانند و در کنار کودکان می‌توان چهره‌های مشهور ورزشی و هنری را هم دید. انواع سازهای سنتی و مدرن هم در مکان مخصوصی به دیوار تکیه داده شده است.

چند نفر در آشپزخانه مشغول کار هستند چون یک ساعت دیگر ۱۴ پسر گرسنه وارد خانه می‌شوند. پسرانی که طبق نوشته روی دیوار انتظار خوراکی‌هایی مانند سوسیس، کالباس، چیپس و پفک را در این محوطه ندارند.

آن‌ها در خانه‌ای بزرگ در طالب آباد انزلی زندگی می‌کنند که هر چند بدون تابلو است اما با نام «خانه سبزاندیشان وطن» به مدیریت اسماعیل‌پور وطن ثبت شده است. از نظر این بچه‌ها اما‌ پوروطن «مدیر» این خانه نیست و «پدرشان» است. خود پوروطن البته نه خود را مدیر این خانه که به عنوان «سرایدار» بچه‌ها معرفی می‌کند.

داستان تشکیل خانه سبزاندیشان

خانه سبزاندیشان وطن انزلی (30)

داستان تشکیل خانه سبزاندیشان وطن هم عجیب و شبیه اتفاقات ماءورایی است.

اسماعیل‌ پوروطن قصه تشکیل خانه‌ای خاص برای کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بد سرپرست را این‌چنین بازگو کرد:

سال ۶۴ که من ۳۰ ساله بودم زمان تحویل سال جدید که حدوداً ساعت ۸: ۲ دقیقه صبح بود با خدای خود عهد بستم از امروز تا ۶۰ سالگی هر چقدر به من ثروت و دارایی اعطا کند در ۶۰ سالگی به او پس می‌دهم. زمان گذشت اما من هرگز عهدم را فراموش نکردم و ۷ ماه قبل از آنکه به سن ۶۰ سالگی برسم ثروتم را محاسبه کردم.

پوروطن حدود ۳۰ سال بعد از آن عهد پنهانی صاحب ۹ خانه شده بود، ۳ مغازه در مالکیتش بود و ۱۱۱ میلیون تومان هم پول نقد داشت به اضافه سند یک اتومبیل شاسی بلند هم به نامش بود. علاوه بر این‌ها سهامدار کارخانه قند و شکر، شیروان، بجنورد و قوچان هم بود. او البته تاکید می‌کند: بعد از ۳۰ سال از همه این‌ها مهم‌تر سه دختر خیلی خوب هم داشتم.

صراحتاً از آقای‌پور وطن این سوال را مطرح می‌کنم که این مقدار از دارایی با اتکا به چه توانایی به دست آمد. آیا به افراد یا جریان خاصی وابستگی داشتید؟

می‌گوید خیر من سال‌ها پیش صاحب دفتر فنی – مهندسی بودم. در زمانی که مهندسان دارای جایگاه خاصی نبودند و افرادی که به دنبال ساخت‌وساز و نقشه‌های ساختمانی بودند جایی را سراغ نداشتند. وقتی من این دفتر فنی را تا سیس کردم که شاید اولین در نوع خود در انزلی بود مهندسان و افرادی که به دنبال ساخت و ساز بودند به آنجا مراجعه می‌کردند. من مدیر اجرایی پروژه‌های زیادی در شهر بودم. صاحبان تعدادی از ساختمان‌ها به جای پرداخت حق مدیریت و کارهای مختلفی که به عنوان مدیر اجرایی سازه‌ها انجام می‌دادم بخشی از ساختمان را پیشنهاد می‌کردند که من با پرداخت ما به تفاوت این خانه‌ها، با گذشت سه دهه صاحب چند خانه شدم.

پوروطن از رویایی ۳۰ ساله می‌گوید که از حتی قبل از عهد سال تحویل همراهش بوده زمانی که خانه پدری‌اش در «کهنه بازار انزلی» جوار یک پرورشگاه قرار داشت:

پدر من کارمند اداره پست و تلگراف و تلفن بود. مدرسه و منزل ما در نزدیکی پرورشگاه کودکان بی‌سرپرست که سال ۱۳۱۳ اولین پرورشگاه ایران بود قرار داشت؛ انزلی به‌واسطه داشتن بندر و مراودات بین‌المللی صاحب بسیاری از اولین‌ها مانند اولین پرورشگاه، اولین شهرداری، اولین سالن تئا‌تر و ورزش و… در ایران بود.

فاصله خانه ما تا پرورشگاه حدود ۳۰ متر بود و مدرسه ما هم در همین نزدیکی قرار داشت و اکثر همکلاسی‌های من از بچه‌های پرورشگاه بودند. گاهی اوقات اواخر هفته پدر و مادرم با حضور در پرورشگاه از مدیریت آن مکان درخواست می‌کردند که بعضی از کودکان ساعاتی مه‌مان خانه ما باشند. مدیران پرورشگاه هم چون پدرم و چند تن دیگر از اقوام ما که در اداره پست بودند را می‌شناختند با حضور بچه‌ها در منزل ما موافقت می‌کردند. در آن روز پدر و مادرم بچه‌ها را مه‌مان انواع غذا‌ها می‌کردند کاری که به نظرم لذت بخش می‌آمد و به نوعی باعث جرقه زدن اجرای نوع دیگری از کمک به کودکان بی‌سرپرست را طی سال‌ها در ذهنم پروراند.

پدر بچه‌های خانه سبز توضیح داد که سه دخترش سال‌هاست در فرانکفورت آلمان زندگی می‌کنند و او به همین دلیل طی سالهای گذشته به دفعات در کشور آلمان

و دیگر کشورهای اروپایی حضور پیدا کرده است.

گاهی زمان حضور‌پور وطن در کشورهای اروپایی به ۸ ماه در سال هم رسیده است. زمانی که به جز گشت و گذارهای معمول او را به دنبال اجرای بهتر طرح ذهنی‌اش رهنمون می‌کرد: تلاش کردم هنگام سفر به کشورهای مختلف تحقیقات لازم را درباره سیستم‌های حمایتی از کودکان بد سرپرست و فاقد سرپرست انجام دهم. تحقیقاتی که بعد‌ها برای اجرای سازوکارهای مناسب در خانه سبز به کارش آمد.

او در این مسیر حتی در مقر کلیسای کاتولیک‌های جهان در رم هم حضور پیدا کرد: طی تحقیقات در کشورهای اروپایی به کمک یکی از دوستانم در ایتالیا از رییس روابط عمومی و امور بین‌المللی مرکز کلیسای کاتولیک‌های جهان پاپ هم وقت ملاقات گرفتم. هدفم این بود که بدانم دیدگاه این رهبر دینی که میلیون‌ها نفر در جهان به نوعی از تفکراتش پیروی می‌کنند درباره نوع برخورد با کودکان بی‌سرپرست چگونه است؛ کل زمان در نظر گرفته شده برای من ۲۷ دقیقه بود که ۲۰ دقیقه در اختیار من بود و ۷ دقیقه هم او توضیح داد.

من نقشه ساختمان مد نظرم را برای آن‌ها بردم و توضیح دادم. میزبانم ضمن تمجید از کارم گفت ساخت خانه برای کودکان آسیب پذیر جز اهدافشان نیست.

آن‌ها به مرد نیک اندیشی که از انزلی مهمانشان بود گفتند روزهای یکشنبه با حضور در کلیسا‌ها به مردم می‌گوییم که عیسی مسیح و مریم مقدس این نکات را گفته‌اند و به مردم توصیه می‌کنیم که شما هم می‌توانید این کارهای زیبا را در زندگیتان داشته باشید. یعنی وظیفه کلیسا آگاه سازی است تا مردم این کار‌ها را انجام دهند؛ اما وظیفه کلیسا یتیم داری و ساخت خانه نیست.

در نتیجه این بررسی‌ها‌پور وطن ۷ ماه قبل از اینکه ۶۰ ساله شود شروع به جستجو کرد تا زمین مناسبی برای ساخت یک خانه پیدا کند. البته تاکید می‌کند قبل از اجرای رسمی این طرح محلات و مناطق مختلفی را در محدوده انزلی بررسی کرده بود و در ‌‌نهایت محل کنونی (طالب آباد انزلی) را به دلیل محیط مناسب، سکوت و آرامش و پاکی هوا، منطقه‌ای مناسب برای زندگی بچه‌ها تشخیص داد.

بعد از بررسی‌ها در داخل کشور و کشورهای اروپایی پوروطن کار ساخت خانه سبز را آغاز کرد. خانه‌ای که طی ۲۲ ماه در ۸۹۶ متر مربع زیربنا در سه طبقه در بوستان ۱۵ طالب آباد انزلی با در نظر گرفتن تمام استاندارد‌ها و دریافت مجوز از سازمان بهزیستی به پایان رسید.

طبق مشاهدات حضوری، کوچک‌ترین اتاق این خانه که از سال ۱۳۸۹ به بهره برداری رسیده ۱۵ متر مربع است. از آن تاریخ کم کم بهزیستی کودکانی را در اختیار او قرار داد همچنین پرونده‌ها نشان می‌داد که به جز این، پلیس ۱۱۰ و بر اساس احکام قضات بعد از حکم طلاق هم بچه‌هایی در اختیار‌پور وطن قرار گرفته‌اند.

نکته جالب اینکه این کودکان فقط گیلانی نیستند و متعلق به سراسر کشور از تهران تا کردستان، همدان و آذربایجان هستند.

از مجموع ۱۴ پسری که در این خانه زندگی می‌کنند از ۸ تا ۱۷ سال سن دارند. کوچک‌ترین پسر خانه ۸ ساله است که در بدو ورود حدود ۴ ساله بود. طبق قانون این مرکز، پسران از ۴ ساله در این مکان پذیرش می‌شوند و تا زمان ازدواجشان در این مکان خواهند ماند.

بچه‌های حاضر در این خانه به دلایل مختلف مانند مرگ پدر و مادر، از دست رفتن صلاحیت پدر و مادر برای نگهداری از فرزند ساکن این مکان شده‌اند. همه حاضران هم از نظر تحصیلی شرایط یکسانی ندارند مثلاً یک پسر ۱۷ ساله که به دلیل اعتیاد مادر و پدر امکان ادامه تحصیل نداشته در حال حاضر در کلاس ششم مشغول تحصیل است.

نسبت از نظر قانونی

پور وطن با حکم دادستانی به عنوان قیم قانونی و پدرخوانده این بچه‌ها در خانه حضور دارد و هر اتفاقی هم برای آن‌ها بیافتد متوجه اوست. اتفاقات هم از خودکشی تا غرق شدن و فرار کردن و… را بر می‌گیرد.

چگونه می‌توان امکان این اتفاقات را به حداقل رساند؟

پدر بچه‌ها توضیح می‌دهد: من سعی می‌کنم ارتباط خوب و دوستانه‌ای با بچه‌ها داشته باشم و تمام کار‌ها آن‌ها را خودم انجام می‌دهم و راننده سرویس بچه‌ها هم من هستم. قبلاً یک ون ۱۰ نفره داشتم اما بعد‌تر که تعداد آن‌ها بیشتر شد ماشین ژاپنی ۱۶ نفره خریدم.

البته ممکن است که حضور بعضی از بچه‌های بد سرپرست در اینجا کوتاه مدت باشد. یعنی اگر بعد از مدتی مشخص شود که پدر و مادر آن بچه صلاحیت‌های لازم را برای نگهداری از فرزند خود به دست آورده باشند با حکم دادگاه و با نظارت‌های لازم کودک به آن‌ها بازگردانده می‌شود.

البته‌پور وطن توضیح می‌دهد که به نوعی سرپرستی ۳۶ دختر زیر ۱۵ سال و ۱۷ دختر بالای ۱۵ سال که ۹ نفر از آن‌ها دانشجو هستند را هم بر عهده دارد.

دختران دانشجو در چند شهر مانند شاهرود، سمنان، رامسر، لاهیجان، رشت حضور دارند و برای تعدادی دیگر در شهرستان‌های دور‌تر خانه اجاره شده است. به گفته پدر این خانواده بزرگ، بعضی از دختران هم در فرجه‌های دانشگاهی در یکی از خانه‌هایی که در انزلی در اختیارشان قرار دارد حضور پیدا می‌کنند.

پرداخت کمک هزینه تحصیلی

پرداخت کمک هزینه تحصیلی هم بخش دیگری از فعالیت‌های این مرد نیک اندیش است.‌پور وطن توضیح داد شعار من این است که هیچ کودک ایرانی نباید به خاطر نداشتن مکان از تحصیل بازبماند.

او با ذکر این نکته که طبق بررسی‌ها هنوز در بعضی از مناطق ماسال، رضوانشهر، شاندرمن و پره سر به دلیل ییلاق نشینی بسیاری از دختران امکان ادامه تحصیل را از دست می‌دهند اما ما با تلاش‌های انجام شده نزدیکان تعدادی از این دختران در شهرهای نزدیک منزل پدریشان شناسایی کرده‌ایم و من با تامین نوشت افزار و پوشاک و کمک هزینه تحصیل تلاش کرده‌ام اقوام درجه یک این کودکان را در نزدیک‌ترین شهر‌ها به مکان زندگیشان راضی کنیم که از این بچه‌ها نگهداری کنند. در قبال این کار هم ماهیانه مبلغی به این خانواده‌ها پرداخت می‌شود.

او می‌گوید از چندی قبل سرپرستی دو دختر ۱۸ ساله دوقلوی دارای معلولیت که در آسایشگاه معلولین رشت حضور دارند را هم برعهده‌ گرفته است؛ پدر این دختران بر اثر اعتیاد فوت کرده و مادرشان هم ازدواج کرده است. آن‌ها در حال حاضر در مقطع دوم دبیرستان تحصیل می‌کنند و به آن‌ها گفته‌ام که اگر علاقه‌مند باشند برای ادامه تحصیل در عالیترین سطح هم حمایتشان می‌کنم.

این دختران سه آرزو داشتند. اول اینکه برای اولین بار در زندگی برایشان جشن تولد گرفته شود. که ۳۰ بهمن ماه در خانه سبز برای آن‌ها جشن تولد گرفتیم.

دومین آرزویشان حضور در حرم امام رضا هنگام سال تحویل بود. که به آن‌ها توضیح دادم در آن زمان حرم بسیار شلوغ است و امکان حضور برایتان دشوار می‌شود و قادر به زیارت نخواهید بود اما را آن‌ها را در فاصله ۱۵ تا ۲۰ فرودین به سفر مشهد فرستادم و سومین آرزوی آن‌ها داشتن یک سرپرست بود. این دختران آرزو داشتند تا کسی را به عنوان پدر صدا کنند. که من به عنوان «پدر» سرپرستی آن‌ها را قبول کردم.

پور وطن تلاش کرده است به طور زنجیره‌ای بین بچه‌هایی که تحت سرپرستی او قرار دارند ارتباط برقرار کند. او معتقد است من این بچه‌ها را خواهران و برادران هم می‌دانم و در هر فصل در خانه سبز برای آن‌ها جشن می‌گیرم.

مثلاً پنجم فرودین تمام دختران من در این مکان گرد هم می‌آیند و من گروه‌های موسیقی را برای ایجاد شادی بچه‌ها دعوت می‌کنم. در خردادماه هم «جشن کارنامه» داریم. ۲۹ شهریورماه در این مکان جشن «مهر عشق» برگزار می‌شود. در این جشن هم دختران و پسران من حاضر هستند و من تلاش می‌کنم با دعوت از هنرمندان شناخته شده بچه‌ها روحیه مضاعفی پیدا کنند. مثلاً شهریورماه گذشته در این جشن خانم بهنوش بختیاری حضور داشت. همچنین من تلاش می‌کنم حداقل ماهی یک بار به بچه‌های خارج از خانه سبز هم سر بزنم.

 ارتباط کودکان ساکن خانه سبز با اقوام

پدر این خانواده بار‌ها تاکید کرد که روح کودکان حاضر در خانه سبز برایش بسیار مهم است به همین دلیل از ابتدای طراحی ساختمان اتاق‌های سکونت بچه‌ها را بزرگ در نظر گرفتم و هر اتاق بین ۱۵ تا ۲۰ متر است. چون من هرازگاهی بستگان بعضی از کودکان دارای عمه، خاله، عمو، دایی و… را به این مکان دعوت می‌کنم. آن‌ها از ۲۴ ساعت تا حدود یک هفته با تا مین هزینه از طرف ما با بچه‌ها زندگی می‌کنند تا این بچه‌ها بدانند که ریشه دارند و اگر پدر و مادر نداریم عمه و خاله و… داریم.

در خانه بچه‌ها کتابخانه، اتاق نجوم، اتاق کنفرانس و… هم تعبیه شده است.

از جمله نکات جالب این خانه بهرمندی از بیمه عمر برای کودکان حاضر است: برای هر کدام از آن‌ها ۵۰۰ هزار تومان سپرده ثابت با پرداخت ماهیانه ۵۰ هزار تومان به بیمه پاسارگاد پرداخت می‌کنم و در تلاش هستم تا بیمه عمرشان تامین شود. اکنون ۶ سال از این اقدام گذشته است و پس از ۳۰ سال به هر کدام از این بچه‌ها حدود ۸۹۰ میلیون تومان تعلق می‌گیرد.

علاوه بر این، تمام کودکان در بانک مسکن هم حساب دارند. که بعد از ۱۵ سال به این بچه‌ها ۷۵ میلیون تومان وام تعلق می‌گیرد. که حدود ۶ سال از این طرح هم گذشته و طی کمتر از ۱۰ سال تمام بچه‌های خانه سبز صاحب خانه می‌شوند.

به گفته پدر خانواده از آنجایی که ۷۵ میلیون تومان تا ۱۰ سال آینده رقم قابل توجهی نیست یک حساب پشتیبانی هم برای بچه‌ها در نظر گرفته شده است که رقم وام خرید خانه به ۱۰۰ میلیون تومان افزایش پیدا کند. مثلاً فرض این است که خانه‌ای حدود ۱۵۰ میلیون تومانی خریداری شود چون بچه‌ها در خانه سبز زندگی می‌کنند می‌توانند با اجاره آن خانه اقساط منزل را پرداخت کنند و مشکلی هم برای آن‌ها به وجود نمی‌آید تا روزی که بچه‌ها ازدواج کردند صاحب یک واحد مسکونی هستند.

این مرد با اشاره به جزییاتی عجیب شنونده را شگفت زده می‌کند. مانند شرطی که برای ازدواج پسرانش در نظر دارد: شرط من برای ازدواج دختر خانم‌هایی که می‌خواهند با پسرهای من ازدواج کنند این است که قبل از عقد باید ۷ شبانه روز در خانه سبز زندگی کند.

طبق این قانون آن‌ها شب‌ها در اتاق مربی‌ها زندگی می‌کند و روز‌ها در کنار بچه‌ها زندگی به سبک آن‌ها را تجربه می‌کنند.

روز هفتم بستگان درجه اول این خانم باید صورت‌جلسه‌ای را امضا کنند که نشان می‌دهد آن خانم و خانواده‌اش مشاهده کرده‌اند که داماد آینده‌شان در خانه سبزاندیشان وطن بزرگ شده است و حالا آن‌ها داماد را دعوت کرده‌اند که به خانواده‌شان بپیوندد. او در توضیح این کار می‌گوید: این ایده به آن دلیل اجرایی می‌شود که فردا خانواده عروس نگویند که اطلاعی از پیشینه داماد نداشته‌اند و فرزند من آسیب روحی نبیند.

پور وطن با اشاره به خانه‌ای که پیش از این ذکرش رفت و با وام مسکن برای بچه‌ها تهیه می‌شود گفت بعد از توافقات رسمی، سه دانگ خانه به نام عروس و سه دانگ هم به نام پسرم خواهم کرد تا زندگیشان مشترکا آغاز شود.

البته هنوز بچه‌های ساکن خانه سبز به این مرحله نرسیده‌اند اما دو فردی که از قبل سرپرستیشان بر عهده‌پور وطن بوده با ترتیب برشمرده به خانه بخت رفته‌اند. عروس و داماد مورد نظر صاحب مدرک فوق لیسانس اقتصاد هستند و اخیراً صاحب فرزند هم شده‌اند.

او تاکید می‌کند که بعد از ازدواج هم با بچه‌هایش ارتباط خواهد داشت و آن‌ها به این مکان رفت و آمد می‌کنند و او هم به منزل آن‌ها.

در لابه لای گفت‌وگو با مدیر خانه سبزاندیشان،‌پور وطن با ذکر انتقاداتی به سیستم نگهداری از بچه‌ها و نوجوانان در مراکز شبانه روزی در ایران هم پرداخت و گفت: در کشورهای دیگر تا همیشه این حمایت‌ها از سوی دولت وجود دارد.

اما متاسفانه پرورشگاه‌ها یا خانه‌های شبانه روزی بچه‌ها را تا ۱۸ سالگی تحت پوشش قرار می‌دهند و پس از آن پسران‌‌ رها می‌شوند.

او ادامه می‌دهد: من همیشه این انتقاد را داشته‌ام که چرا باید این روش وجود داشته باشد و فردی که هیچ حامی در جامعه ندارد با ۴ میلیون تومان در جامعه تنها‌‌ رها شود؟

مو سس خانه سبزاندیشان وطن در ادامه توضیحاتش به ذکر این سوا لات پرداخت: مثلاً پسری که به سربازی می‌رود در مرخصی‌ها پیش چه کسی برود؟ این بچه‌ها با خطرات مختلفی در جامعه مواجه می‌شوند و ثابت شده است که این پسران با آسیب‌های زیادی رود رو خواهند شد و بعضاً سر از زندان‌ها در می‌آورند.

در حالی که به نظر من این بچه‌ها باید بعد از دوره آموزشی از سربازی معاف شوند چون در شرایط دشواری بزرگ شده‌اند.

یا برای این بچه‌ها کمک هزینه ازدواج و یا معاف شدن از هزینه‌های درمان در نظر گرفته نشده است پس این جوان با کدام پشتوانه کار خود را انجام دهد.

ارتباط بچه‌ها با یکدیگر

خانه سبزاندیشان وطن انزلی (22)

پور وطن درباره چگونگی ارتباط ساکنان این خانه با یکدیگر هم توضیح داد: بچه‌ها با همدیگر ارتباط خیلی خوبی دارند و مانند تمام برادرانی که گاهی ممکن است با هم اختلاف نظر پیدا کنند اما کمی بعد با هم آشتی می‌کنند. به جز این بچه‌های این محل هم با پسرانم ارتباط خوبی دارند. مشاهده کردید که این مکان برخلاف تمام دنیا فاقد تابلو است. بچه‌های بوستان ۱۵ طالب آباد انزلی هم با پسران من ارتباط خوبی دارند و برای استفاده از وسایل ورزشی و همچنین تجهیزات کمک درسی و کامپیو‌تر به این خانه رفت و آمد دارند. بچه‌های محل می‌گویند که برویم «خانه» مهرشاد و یا خانه سید محمد یعنی کسی نمی‌گوید «پرورشگاه».

ادامه صحبت‌های پدر خانواده نشان می‌دهد که او برنامه‌های مختلفی برای آینده فرزندانش دارد: من سه برنامه برای این بچه‌ها نوشته‌ام. برنامه ۵ ساله که استعدادشان مشخص می‌شود که چه کسی می‌تواند کلاس موسیقی برود و کدام هنری و چه کسی ورزشی و… بعد از آن برنامه اتمام تحصیل و سپس کسب مهارت‌های شغلی قرار دارد.

همه بچه‌های این خانه از کلاس ششم با هدف افزایش شانس قبولی در دانشگاه وارد موسسه قلم چی می‌شوند.

در سال ۹۴ دو ۲ پسر‌پور وطن قهرمان اسب سواری کشور شدند و کوچک‌ترین اسب سوار کشور هم یکی از پسران او به نام مهرشاد است. یکی دیگر از پسران او قهرمان شنا، دیگری شطرنج و فرد دیگری هم عضو تیم فوتبال است.

این مرد تاکید می‌کند که هر چند تحصیل برایش دغدغه بزرگ ذهنی است اما انتظار ندارد همه فرزندانش تحصیلات را تا سطوح عالی ادامه دهند: به همین دلیل تلاش کرده‌ام از همین سنین بعضی مهارت‌های شغلی را برای آن‌ها فراهم کنم. مثلاً از همدان برای این بچه‌ها ابزار سفالگری خریده‌ام تا علاوه بر ساخت بعضی وسایل سفالی که فعلاً کاربرد خاصی ندارند با مهارت این کار آشنا شوند همچنین در تابستان هم برای بعضی از آن‌ها کلاس آموزش تعمیر موبایل و لپ تاپ تشکیل می‌دهم.

هر کدام از ۱۴ پسر حاضر در خانه سبز توانایی نواختن یک ساز موسیقی را دارند. از تنبک تا گیتار و تار و پیانو. آن‌ها با همراهی پدرشان ۲۲ ماه در آموزشگاه موسیقی نغمه گلسار ابتدا با کلیت موسیقی آشنا شدند و سپس هر کدام ساز تخصصی مورد نظرشان را انتخاب کردند.

در تمام صحبت‌های‌پور وطن برای تشریح برنامه‌های فرزندانش حضورش کاملا مشخص است. از او سؤال می‌کنم: سیستم اجرایی شما در خانه سبز بیش از حد قائم به فرد نیست؟

می‌گوید قبول دارم اما من در حال تلاش برای انتقال بخشی از مسوولیت‌ها به فرزندان بزرگم هستم.

هفته‌ای یک یا دو بار به آن‌ها می‌گویم که از مدرسه پیاده به خانه بیایند.

هفته‌ای یک بار پنجشنبه‌ها شام بیرون می‌رویم موقع حساب کردن پول را به بچه‌ها می‌دهم تا به حسابدار بپردازد.

بچه‌های بزرگ من مشاور بچه‌های کوچک هستند. این موضوع باعث می‌شود که بچه‌ها هم همدیگر را بهتر بشناسند. همچنین من اینجا را به صورت شرکت ثبت کرده‌ام تا بعد از مرگم کسی نتواند به راحتی باعث از هم پاشیدن و تغییر مجموعه شود.

علاوه بر این خانه سبز ۶ واحد و ۳۶ دانگ تفکیک شده است که بعد از ازدواج به هر کدام از بچه‌های فعلی یک دانگ هدیه داده می‌شود.

که باز هم به این مکان رفت و آمد کند و نسبت به آن تعلق خاطر داشته باشد. یعنی چون خود بچه‌ها مالک اینجا هستند در قبال این مجموعه و همدیگر احساس مسوولیت می‌کنند.

فرزندان نسبی آقای‌پور وطن در قبال این فعالیت‌ها چه موضعی دارند؟

او می‌گوید: من سهم فرزندانم را قبل از اجرای این طرح دادم و هیچ چیز با هم تداخل ندارد.

درباره هزینه‌های جاری خانه سبز

اسماعیل پوروطن (3)

پور وطن درباره هزینه‌های جاری خانه سبز هم می‌گوید: هزینه‌های بچه‌ها زیاد نیست و تمام پرسنل تحت پوشش بیمه تا مین اجتماعی هستند. خانم‌هایی که اینجا مشغول کار هستند به صورت شیفتی کار می‌کنند مثلاً ماهی ۸ روز از ساعت ۴ بعدازظهر تا ۸ صبح. از ساعت ۸ صبح شنبه تا ۴ بعدازظهر سه شنبه این فرد در اختیار خودش است. یعنی هفته‌ای دو روز و ماهی ۸ روز. اما من برای آن‌ها بیمه کامل در نظر گرفته‌ام.

ادامه توضیحات نشان می‌دهد که بخش اعظم هزینه‌های‌پور وطن صرف حمایت از خانواده‌های بی‌سرپرست می‌شود؛ در حال حاضر من سرپرستی ۷۶ خانوار بی‌سرپرست را بر عهده دارم که عمو ما از طریق زندان‌ها به من معرفی می‌شوند. یعنی زن جوان است و شوهر او زندانی شده است ما از این خانواده‌ها حمایت می‌کنیم تا آسیب‌های بیشتری متوجه جامعه نشود. کالاهایی مثل گوشت، مرغ، برنج و حبوبات که خریداری می‌کنیم را در اختیار مادر خانواده قرار می‌دهیم تا بچه‌های کوچک خانواده متوجه وضعیت نامناسب خانواده نشوند و ببینند که مادرشان نان‌آور خانه‌شان است و قدردان زحمات او باشند. همچنین تلاش می‌کنیم برای مادران این قبیل خانواده‌ها شغل ایجاد کنیم.

پدر کودکان خانه سبز برنامه‌های حمایتی دیگری هم دارد: من با کمک دوستان دیگر تعدادی از کودکانی که دچار بیماری سرطان هستند را هم تحت پوشش قرار می‌دهیم و زمینه معالجه آن‌ها را فراهم می‌کنیم و از جوانان دارای بورس تحصیلی در خارج از کشور هم حمایت می‌کنیم با این شرط که آن رشته تحصیلی در ایران نباشد و آن شخص در محضر به ما تعهد می‌دهد که بعد از ادامه تحصیل ۱۰ سال برای وطن ما کار کند و بعد از ۱۰ سال می‌تواند در جای دلخواه خود زندگی کند.

در حال حاضر هم یک دانشجوی در حال تحصیل با این شرایط در خارج از کشور حضور دارد.

هزینه‌های این فعالیت‌ها از کجا تا مین می‌شود؟ فقط از طریق سرمایه شخصی یا بعد از کسب اعتماد از طرف مردم هم به شما کمک می‌شود؟

پور وطن توضیح می‌دهد: از ۹ خانه ۵ خانه را فروخته‌ام و ۴ واحد دیگر را در اختیار دارم. از ۳ مغازه هم یک مغازه را فروخته‌ام و با اجاره این خانه و مغازه‌ها منبع درآمد کسب می‌کنم.

بعضی از دوستان قدیمی هم هستند که در این راه به کمک من می‌آیند که تعدادی از آن‌ها در خارج از کشور زندگی می‌کنند.

او درباره ارتباط با نهادهای حمایتی مانند بهزیستی هم می‌گوید: طبق قوانین ایران، سازمان بهزیستی برای نگهداری هر کودک به پرورشگاه‌ها ماهیانه ۳۰۰ هزار تومان پرداخت می‌کند. اما من در خانه سبز تنها کسی هستم که برای نگهداری فرزندانم این وجه را دریافت نمی‌کنم و به این نهاد اعلام کرده‌ام وجوه متعلق به این بچه‌ها را به افراد دیگر اختصاص دهد.

طی ۵ سال گذشته‌پور وطن با پسرانش به ۲۸ استان ایران سفر کرده است و فقط ۳ استان هرمزگان، سیستان و بلوچستان و خوزستان در ایران باقی مانده است که نرفته‌اند که امسال قرار است به سیستان و بلوچستان بروند.

او درباره چگونگی انجام این سفر‌ها هم می‌گوید: بچه‌های من شورایی عمل می‌کنند یعنی شورا و رییس شورا دارند و اتاقی هم برای این جلسات در اختیارشان است و خودشان با برگزاری جلسات تصمیم می‌گیرند که به کدام نقطه ایران بروند و صورت جلسه تصمیماتشان را به من می‌دهند.

در مسافرت هم هر کدام از بچه‌ها مسوولیتی دارند. دو نفر ما مور عکاسی هستند به نوبت هرکدام یک روز در میان باید از پیرامون خود عکاسی کنند. یک نفر هم فضا را با نقاشی به تصویر می‌کشد و دو نفر دیگر هم در زمینه وضعیت کلی آن مکان تحقیقات انجام می‌دهند و به همین ترتیب نفرات باقی مانده هم مسوولیتی دارند.

سال گذشته هم با بچه‌ها در شب شعر استاد شهریار در تبریز شرکت کردیم. که از ۱۷ کشور در این مراسم بزرگداشت و شب شعر مه‌مان حضور داشت.

علی جنتی وزیر ارشاد هم در جلسه حضور داشت وقتی به او گفته شد که این بچه‌ها از انزلی برای حضور در جلسه شب شعر به تبریز آمده‌اند پیش بچه‌ها آمد و آن‌ها را مورد محبت قرار داد و گفت که باعث افتخار است که بچه‌ها دغدغه فرهنگ و ادبیات این سرزمین را دارند.

آرزوهای سه‌گانه یک مسافرت

پدر این پسران ماجرای مسافرت در سال ۹۲ را شنیدنی توصیف کرد و گفت: وقتی بچه‌ها به قول خود مبنی بر کسب قبولی با نمرات خوب عمل کردند و گفتند که جایزه این کارشان مسافرت باشد از سه آرزوی خود در جریان مسافرت گفتند که شامل سوار کشتی، قطار و هواپیما شدن بود.

وقتی من به آن‌ها گفته بودم که اگر شما در زمینه کسب نمرات بهترین باشید پیش من جایزه دارید به قول خودم عمل می‌کنم همین کار را هم انجام دادم و با ون ۱۶ نفره‌مان به تهران رفتیم و من ماشین را منزل یکی از دوستانم گذاشتم و با قطار به بندر عباس رفتیم. من دوستی در اسکله چهار لک داشتم که برای ما بلیت کشتی خریده بود. از چهار لک با کشتی به کیش رفتیم و ۷ روز کیش گردش و تفریح کردیم و بعد با هواپیما به تهران بازگشتیم. یعنی هر سه خواسته بچه‌ها برآورده شد. بعد از برآورده شدن خواسته‌های بچه‌ها روحیه آن‌ها تماشایی است و تا ۳ ماه به معنی واقعی کلمه شارژ هستند.

او ادامه داد: من از وقتی اینجا را پایه گذاری کرده‌ام به خارج از ایران نرفته‌ام. در حالی که تمام فصل‌های اروپا را دیده‌ام در برنامه‌های آینده من هست که وقتی بار دیگر به اروپا سفر کنم که بچه‌هایم همراهم باشند.

امید کلید واژه خانه سبز

حضور چند ساعته در خانه سبزی که اسماعیل‌پور وطن بنا گذاشته حکایت از رنج‌ها و دردسرهای‌گاه بزرگ برای او بوده و همه چیز به سهولت پیش نرفته است. از درگیری‌ها و ناسازگاری بچه‌هایی که حاضر به تحمل هم نبودند تا مشکلات روحی کودکانی که قربانی شرایطی شده‌اند که خود در ایجاد آن هیچ نقشی نداشته‌اند. او اما می‌گوید با تمام دشواری‌ها خودم را خوشبخت‌ترین مرد جهان می‌دانم چون هیچ روز من با وجود این بچه‌ها تکراری نیست.

ترجیع بند حرف‌های این مرد هم این جملات است: «من عاشق خدا و وطنم هستم و مانند یک پدر عاشق، خواسته‌های بچه‌هایم را می‌شنوم و برای برآورده شدنشان تلاش می‌کنم. هر چیزی که از خدا خواسته‌ام را به من داده است و واقعاً لطف خدا را با چشمانم در لحظات و دفعات مختلف به چشم دیده‌ام.

گاهی می‌بینم که موجودی‌ام کم است و شاید برای بسیاری باور کردنی نباشد اما به فاصله بسیار کم فردی به من مراجعه می‌کند و مثلاً ۵ میلیون تومان برای کمک به بچه‌ها به من اهدا می‌کند.»

اسماعیل‌پور وطن در خانه‌ی سبزش نمونه‌ای نادر از عشق انسان به انسان را عملی کرده است.

مردی با مهری مادر گونه نسبت به کودکانی که ظاهراً مانند باد بی‌سرزمینند اما او «امید» را به عنوان بذر هویت به دست این جریان می‌سپارد تا جوانه بزنند و شاخه زیاد کنند و به گل و میوه بنشینند.

(۰)(۰)



کد مطلب: 47491
تاریخ: ۷ تیر ۱۳۹۵

۱) نظراتی که موجب توهین، هتاکی و افترا نسبت به اشخاص حقیقی و حقوقی است منتشر نخواهد شد.
۲) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید.
عبدا…

دست مریزاد........ شما تحقق ارزوی این کودکانید،،،،،دست خدا همواره بر سرتان باشد....علی ع یاریتان کند....انشاءالله

(۸)(۰)

پاسخ

علی پورحمیدی

با عرض سلام و سلامی والامقام
باید آرزوی عجر الاهی برای شما بکنم
و بگویم که من با چشمآن خودم همه رادیدم
وباید بگویم خدا قوت و هیچ وقت خسته نباشید.

(۵)(۱)

پاسخ

نرگس نیا

سلام من ساکن تهران هستم خیلی خوشحال میشم برای دوران بازنشستگیم ماهی روز بصورت افتخاری در خدمت تون باشم

(۱)(۰)

پاسخ

نرگس نیا

سلام من ساکن تهران هستم خیلی خوشحال میشم برای دوران بازنشستگیم در ماه ۱۵ روز بصورت افتخاری درخدمت تون باشم

(۲)(۰)

پاسخ

آرش

سلام،چگونه با آقای پوروطن میشه تماس گرفت؟ تا حدودی پای جون یه دختر بد سرپرست وسطه،متاسفانه مسولان استان رسیدگی نمیکنن

(۱)(۰)

پاسخ

فاطمه صابری:

با سلام
بندر انزلی-طالب آباد-خیابان امام رضا-بوستان۱۵-پلاک ۲۰
شماره تماس ۰۱۳۴۴۴۰۰۹۸۸

(۱)(۰)

پاسخ

مهدی عبدالهی

سلام.مهدی عبدالهی هستم ازاستان اصفهان.شماره تماس من۰۹۱۹۸۰۴۷۰۷۷ میباشد.خیلی خیلی به صحبت با آقای وطت پور نیازمندم.خواهش میکنم هر پل ارتباطی با ایشان را بهم نشان بدهید.سپاسگذارم

(۰)(۰)

پاسخ

فاطمه صابری:

با سلام
آدرس :بندر انزلی-طالب آباد-خیابان امام رضا-بوستان۱۵-پلاک ۲۰
شماره تماس ۰۱۳۴۴۴۰۰۹۸۸

(۰)(۰)

پاسخ

علی اکبر نجفوند:

با سلام و خدا قوت به شما و اقای پور وطن بنده قصد دارم حضوری بچه ها و اقای پور وطن رو ملاقات کنم اسفندماه هر روزی برم تشریف دارند؟ ممنون میشم جواب بدید از خوزستان مزاحم میشم

(۰)(۰)
یوسفی

سلام.وقتتون بخیر.الان ازطریق برنامه ی کوتاهی در کانال من و تو با خانه یشماوتلاشهاتون اشناشدم.
خدا تن سلامت،رزق پربرکت وعمرباعزت بهتون بده.
امیدوارم اگر روزی گذرم به انزلی افتاد حتمابتونم به دیدن شماوبچه های عزیزتون بیام.
درپناه خداباشید

(۰)(۰)

پاسخ

مسعود داراب

درود خدا بر شما عزیزان . بسیار لذت بردم .
خداوند شما رو حفظ کنه.

(۱)(۰)

پاسخ

مسعود داراب

سلام و درود
بسیار لذت بردم . خداوند شما رو حفظ کنه.

(۰)(۰)

پاسخ

صلاح نیازی

ازچه راهی باموسسه یاهرپلی که رابط اقای پوروطن باشدتماس بگیرم.باتشکر

(۰)(۰)

پاسخ

فاطمه صابری:

با سلام
بندر انزلی-طالب آباد-خیابان امام رضا-بوستان۱۵-پلاک ۲۰
شماره تماس ۰۱۳۴۴۴۰۰۹۸۸

(۱)(۰)

پاسخ

صلاح نیازی

ازچه راهی باموسسه یااقای پوروطن ارتباط پیداکنم

(۰)(۰)

پاسخ

فاطمه صابری:

با سلام
بندر انزلی-طالب آباد-خیابان امام رضا-بوستان۱۵-پلاک ۲۰
شماره تماس ۰۱۳۴۴۴۰۰۹۸۸

(۰)(۰)

پاسخ

زهرا کریمی

با سلام و احترام
آقای پور وطن درود بر شما که گام در این راه قرار دادید . عشق در شما موج میزند .مرحبا به این همه انسانیت . فرشته ای هستید برای این کودکان .خوشا به سعادتتون ..

(۰)(۰)

پاسخ

کریمی

با سلام و احترام
آقای پور وطن درود بر شما که گام در این راه قرار دادید . عشق در شما موج میزند .مرحبا به این همه انسانیت . فرشته ای هستید برای این کودکان .خوشا به سعادتتون ..

(۰)(۰)

پاسخ

مهدی رشیدی

سلام،،آقای پور وطن،حقیر در تهران دفتر مشاوره حقوقی دارم،بسیار خوشحال میشم بتونم با شما تماسی داشته باشم و چگونگی اعلام همکاری خودم را با شما در میان بگذارم.

(۰)(۰)

پاسخ

مهدی رشیدی

سلام.آقای پور وطن لطفا ترتیبی دهید تا این حقیر در جهت همکاری با شما تماسی تلفنی داشته باشم.

(۰)(۰)

پاسخ

حسین فراهانی

درود به شرفت ای بزرگ مرد ایران زمین ،امیدوارم همیشه سلامت و شادمان باشید وسایه شما پدر عزیز و گرامی بر سر بچه هایت باشد .روزی را آرزو می کنم که همانند شما، آنچنان انسانیت تکثیر شود که حتی یک فرزند ایران زمین بدون سر پناه نباشد ودر زیر چتر محبت انسانیت لانه کند .
در پایان دست پر مهر شما پدر گرامی رو می بوسم و بهترینها رو برایتان آرزو می کنم......

(۱)(۰)

پاسخ

محمد علی

سلام و سپاس بر این مرد خدا، و همینطور همه عزیزانی که در این خانه مهر خدمت می کنند. از صمیم قلب سپاسگزارم . خدا رو شکر با وجود ارزشمند شما عزیزان ، به مهربانی و محبت الهی این فرشته های آسمانی امیدوارم کردید.

(۰)(۰)

پاسخ

احسان

درود بی پایان،به شما و همکارانتان،خواهشمندم،من را راهنمایی،کنید که با چه وسیله ای با شما ارتباط،برقرار کنم؟؟؟خواهش میکنم؟؟؟
بازم خواهش،میکنم،تلفن،یا اینستاگرام،تنها امکانیست که من میتونم با شما ار،برقرارکنم،؟؟؟بازم خواهش؟؟؟؟؟؟

(۰)(۰)

پاسخ

فاطمه صابری:

با سلام
بندر انزلی-طالب آباد-خیابان امام رضا-بوستان۱۵-پلاک ۲۰
شماره تماس ۰۱۳۴۴۴۰۰۹۸۸

(۰)(۰)

پاسخ

Ehsan

تلفن یا اینستا،وراه ارتباطی،خود را لطف کنید به من بگید؟؟؟؟؟؟؟؟؟

(۰)(۱)

پاسخ

فاطمه صابری:

با سلام
بندر انزلی-طالب آباد-خیابان امام رضا-بوستان۱۵-پلاک ۲۰
شماره تماس ۰۱۳۴۴۴۰۰۹۸۸

(۰)(۰)

پاسخ

راحیل:

سلام ببخشید دو شماره ای که از موسسه در سایت موجود هست کسی پاسخگو نیست میشهلطفا یه راه حل دیگه پیشنهاد کنید

(۰)(۰)
عظیم عبداالهی

سلام لطفا تماس بگیرید ۰۹۱۲۳۲۵۰۳۳۲

(۱)(۰)

پاسخ

یوسف

سلام وقت بخیر خوب هستین انشالله همیشه آقای پوروطن سلامت باشند و شاد و خندان....من یک خواهشی داشتم که چطور میتوانم از طریق تلفن با ایشون صحبت کنم هرچی گشتم شماره ای از ایشان یا دفترشون پیدا کنم نتوانستم بعضی شماره ها هم می‌گرفتم کسی برنمی داشت....
بسیار مشتاقم با ایشون صحبت کنم در یک مورد
اگر شماره تلفنی از ایشون دارید بی زحمت بزارید خیلی ممنونم

(۰)(۰)

پاسخ

گزارش تصویری

گزارش تصویری از همایش زن مسلمان در رشت

گیل نگاه/مائده سیدی: همایش زن مسلمان در بیمارستان الزهرا با حضور نماینده ولایت فقیه و جمعی از مسئولین برگزار شد.

اختتامیه نخستین جشنواره بازی های زیست محیطی در پارک محتشم رشت

گیل نگاه/شیرین کریمی: امروز بیست و سوم تیرماه نخستین اختتامیه جشنواره بازی های زیست محیطی از سوی سازمان سرزمین ایده ال ما در پارک محتشم رشت با حضور مردم و جمعی از مسئولین شهر رشت برگزار شد.

گزارش تصویری دومین جشنواره ملی نگاهی به طنز معاصر در فومن

گیل نگاه/ بابک جدی: دومين جشنواره ملي نگاهي به طنز معاصر «طنز پهلو 2» با حضور طنز پردازان و هنرمندان مطرح كشور در فومن زادگاه گل آقا (كيومرث صابري فومني) برگزار شد. (مشروح مراسم)