گیل نگاه/ نیما دیلمی با اسماعیل حاجی پور نمی توانی در شهر قدم بزنی و در زمان پیش بینی شده به مقصد برسی! چرا که طی یک مسافت پنج دقیقه ای با او گاهی به یک ساعت هم تبدیل می شود. اسماعیل حاجی پور مردی است با دایره دوستانی متغیر... از دست فروش کنار خیابان گرفته تا استاد دانشگاه، از فوتبال دوست پیر و جوان رشتی تا پیشکسوتان و بازیکنان صاحب نام شهرباران و… که برایش احترام خاصی قائلند. مردی که به همگی سلام می کند و هیچ گاه منتظر سلام دیگران نمی ماند! تا دیروز شاید یک شهروند عادی به دور از هیاهوی رسانه ای و سیاسی حاجی پور را با پسوند عضو شورای شهر یا معاون سابق فرماندار به جای می آورد اما امروز بعد از شنیدن نام حاجی پور به ناگاه مالک دلسوز داماش گیلانیان به ذهنش خطور می کند و لبخند ناخودآگاه رضایت بخشی بر لبانش می چیند... کسی نمی تواند مقبولیت حاج اسماعیل در کوچه پس کوچه های دیارش را در سالیان مسئولیتش در مسندهای گوناگون کتمان کند اما مقوله مقبولبت و محبوبیت همان حکایت تفاوت از زمین تا آسمان است که نصیب هرکسی نمی شود! از خودگذشتگی حاجی پور برای نجات دل مشغولی جوانان دیارش او را به شخصیتی محبوب با هواداران خاص تبدیل کرده است، ادعایی که در بهبه ی انتخابات ستاد انتخاباتی حاجی پور را متفاوت از دیگر رقیبانش کرده بود و اوج محبوبیت حاجی پور در حاشیه جشن پیروزی دکتر روحانی در استادیوم عضدی برای عموم نمایان شد تا بیانگر قدردان بودن هواداران جوان داماش باشد. در واقع اسماعیل حاجی پور با سبقه طویل سیاسی در داماش با قلبش مدیریت یا به قول خودش عشق بازی می کند و سیاسی بازی را وارد خط قرمز جوانان دل پاک شهرش نکرده است و رمز بقای این محبوبیت بی نظیر در رشت فقط تداوم همین روند تحسین انگیز در ادامه مسیر مدیریتش در باشگاه داماش گیلان است. گیل نگاه: انتشار اخبار و یادداشت های دریافتی به معنای تائید محتوای آن نیست و صرفاً جهت انجام رسالت مطبوعاتی و احترام به مخاطبان منتشر می شود.
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code