نقدی بر لیست عجیب مشاوران کاملا دولتی معرفی‌شده‌ی کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر؛
۱۳۹۶/۰۶/۳۰ ۱۲:۵۲ چاپ
گیل نگاه/فاطمه صابری به این اسامی و سمت ها دقت کنید؛ محمد حسن پور رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی رشت، اسفندیار ضیایی مدیر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان گیلان، حجت الاسلام صادق دوستار رئیس اداره تبلیغات اسلامی رشت، هاشم اسماعیلی معاون فرهنگی اداره کل ورزش و جوانان گیلان، حسین میرزایی رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری رشت، محمد قاسم پورمعاون فرهنگی اداره کل اوقاف و امور خیریه گیلان، حجت الاسلام والمسلمین امیرچهری مسئول دفتر نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه علوم پزشکی گیلان و محمدرضا محبوب معاون فرهنگی، اجتماعی دانشگاه گیلان.این افراد برای عضویت در ستاد برگزاری مراسم 22 بهمن، روز قدس، 13 آبان یا گردهمایی های معمول ولادت، درگذشت یا اعیاد مذهبی انتخاب نشده اند. شخصیت های مورد اشاره به عنوان مشاورین کمیسیون فرهنگی و اجتماعی پنجمین دوره شورای شهر رشت در سال اول فعالیت انتخاب شده اند!(اینجا بخوانید) انتخاب 8 مدیر دولتی برای نهاد غیردولتی رئیس کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر رشت محمدحسن عاقل منش و نائب رئیس آن فاطمه شیرزاد است و فرهام زاهد هم به عنوان منشی کمیسیون به فعالیت می پردازد. این کمیسیون البته دو عضو دیگر یعنی احمد رمضانپور و محمدحسن علیپور هم دارد. سوالی که بعد از انتشار اسامی مشاوران برشمرده به ذهن متبادر می شود این است که مگر قرار نیست اعضای شورای شهر به عنوان افراد منتخب در نهادی غیردولتی برای تشکیل جامعه مدنی و حقوق شهروندی تلاش کنند؟ اگر چنین است آیا در شهری که داعیه دار فعالیت های فرهنگی و نهادهای اجتماعی است هیچ چهره غیر اداری و دولتی شایسته ی مشاوره دادن به اعضای کمیسیون وجود نداشت که 8 تن از مدیران صاحب سمت و دارای ده ها دغدغه و پست آشکار و نهان برای مشاوره انتخاب شده اند؟ افرادی که عملکردشان در ارگان ها و نهادهای برشمرده هم جای نقد دارد و اساسا باید پرسید به واسطه کدام کارنامه ی عملکرد و ایده ی درخشان برای مشاوره دادن به اعضای مهم ترین نهاد محلی که بر اساس اصل صدم قانون اساسی حق دخالت در اداره امور شهر را دارند، مفتخر شده اند؟ سوال تکرار می شود؛ آیا در رشت با صدها هنرمند، چهره ی فرهنگی و فعال اجتماعی شناخته شده هیچ فردی غیر از چهره های دولتی مورداشاره شایسته مشورت دادن به اعضای شورای شهر نبود؟ چگونه ساده ترین پرسش به ذهن اعضای این کمیسیون خطور نکرد که اگر این افراد ایده هایی خاص برای بهبود اوضاع فرهنگی و اجتماعی رشت داشتند چرا اداره ها و نهادهایی که در آن ها مشغول فعالیت هستند از وضعیت مناسبی برخوردار نیستند. عجیب مانند دعوت به حضور افرادی که دارای نگاه اقتدارگرایانه به فرهنگ و جامعه هستند اگر آمار سازی ها و گزارش عملکردهایی که عموماً سراسر اغراق هستند را کنار بگذاریم و با چشمانی انتقادی به عملکرد این افراد  در مجموعه هایشان بنگریم شاهد چه دستاورد مثبتی خواهیم شد که باید از تفکراتشان علاوه بر مجموعه های برشمرده در معدود نهادهای غیردولتی این کشور هم بهره مند شد؟ چرا باید بی توجه به کارکرد پارلمان محلی، افرادی که مدافع فرهنگ دولتی و نگاه اقتدارگرایانه و دستوری به فرهنگ هستند را وارد این مجموعه کرد؟ کسانی که سالیان دراز است در «جلسه» هستند تا با اتخاذ تصمیمات خاص به فرهنگ و اجتماع این کشور کمک کنند. واقعاً از دل هزاران جلسه مدیران دولتی عرصه فرهنگ ایران شاهد روند مثبت در کشور هستیم؟ بدون تعارف حتی یکی از اعضای کمیسیون فرهنگی از محمدحسن عاقل منش که ازنظر سنی بزرگ تر از 4 فرد دیگر است تا فرهام زاهد که جوان ترین عضو کمیسیون است از دستاوردهای فرهنگی مدیران دولتی رضایت خاطر دارند؟ در شرایطی که حتی دولت و حاکمیت هم دستور استفاده از جوانان و واگذاری امور به مردم در بخش های مختلف را داده است 5 عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر رشت قرار است مطابق باور مشاوران انتخاب شده نقطه سر خط بگذارند و مدافع روش های فرهنگی نه چندان موفق دولتی و دستوری شوند؟ اگر نه، برای شهروندان رشت تشریح کنند که کدام دستاورد خلاقانه با صرف میلیاردها تومان بودجه طی سالیان گذشته از سوی این افراد در ارگان های متبوعشان که پیشوند یا پسوند فرهنگی دارند آن ها را شیفته خود کرده تا برایشان حکم مشاوره صادر شود. انتظار مشاوره های خلاقانه از مدیرانی که سال هاست «کارمند» هستند در ایران سابقه نهادهای مدنی اندک است و NGOها نحیف و شکننده هستند. اساسا یکی از انتظارات از شورا حمایت از فعالین اجتماعی غیردولتی است نه آن که به جای حمایت از فعالیت اجتماعی با جذب و شنیدن مشاوره های آن ها مدیرانی را دعوت به حضور در جلسات کنند که  دستاوردشان در سال های گذشته تمرکزگرایی، مدیریت های قائم به فرد و عملکردهای غیر کیفی و عموماً باری به هر جهت و «کارمندی» بوده است. طبق قانون، اعضای شورای شهر باید با کنکاش در زمینه مشکلات فرهنگی، اجتماعی، بهداشتی و ... پیشنهادهای مناسب برای حل آن بیابند و بعد از تصویب در اختیار شهردار قرار دهند؛ بر همین  اساس بسیاری از شهروندان بر این تصورند که اعضای شورای شهر قرار است برای افزایش حضور و مشارکت آن ها در حوزه های مختلف اجتماعی، فرهنگی، ورزشی و... تلاش کنند تا درنهایت زمینه عملی شدن شعار و وعده ای که سال هاست لقلقه زبان دولتمردان ایران هم است یعنی واگذاری بخش های مختلف به مردم از خصوصی کردن اقتصاد تا واگذاری امور فرهنگی و اجتماعی به مردم، فراهم شود. قرار است با این مشاوران که نشنیده، می توان ایده هایشان را حدس زد و بر ناکارآمدی و عدم جذابیت پیشنهاد هایشان شرط بست، شاهد مشارکت بیشتر مردم در اداره امور و توسعه پایدار رشت باشیم؟ اگر هم اعضای کمیسیون فرهنگی بر این تصور بوده اند که با انتخاب این مشاوران راهی برای ارتباط با دستگاه هایی که این افراد در آن ها مشغول فعالیت هستند باز می شود قطعاً اشتباه می کنند چون مصوبات شوراهای شهر هیچ ضمانت اجرایی برای این دستگاه ها ندارد و قوانین و دستورات ادارات دولتی از سوی وزارتخانه های مربوطه به آن ها ابلاغ می شود یعنی مانند شهرداری ها نیستند که مقررات و ضوابط آن ها را شورای شهر تعیین می کند. وقتی فرهنگ در حدیث نفس گفتن و اهدای کارت هدیه خلاصه شده بود اعضای کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر رشت می توانستند و همچنان می توانند با انتخاب مشاورانی از بین هنرمندان پرتعداد این شهر، اعضای انجمن های صنفی، سازمان های مردم نهاد و شهروندان آگاه و دغدغه مند هوای تازه ای در عرصه فرهنگ رشت بگشایند . از محمدحسن عاقل منش که خود عضو هیات مدیره انجمن معلولان بینایی و سفیر فرهنگی بهزیستی است یا فرهام زاهد و احمد رمضانپور که گرایش و نگرش اجتماعی و فرهنگی شان اصلاح طلبانه است، انتظار نمی رود عملکردی مانند اعضای کمیسیون فرهنگی شورای دوره قبل داشته باشند. جایی که در زمان ریاست فرهاد شوقی که فرهنگ و کار فرهنگی برایش خلاصه شده بود در کمک مالی و ایجاد امکانات هدفمند به برخی هیات ها و یا در زمان ریاست رضا موسوی روزان که در تمام جلسات شورا و کمیسیون فرهنگی تصور می کرد فرهنگ یعنی سخنرانی کردن و بالای منبر رفتن و حدیث نفس گفتن و دعوت افراد به رعایت فضایل اخلاقی و ... و یا رویکرد مثلاً متفاوت مظفر نیکومنش که در زمان ریاستش بر کمیسیون فرهنگی احدی در این شهر متوجه تعریف او از فرهنگ نشد و بیشتر وقت کمیسیون فرهنگی به تجلیل از افراد با اهدای لوح و کارت هدیه گذشت. مشاوران دولتی برگزیده، کنار گذاشته شوند یا کنار روند شورای شهر پارلمانی مردمی و محلی است. اعضای کمیسیون فرهنگی شورای شهر رشت می توانند و باید فرصت سوزی طی یک سال آینده را با کنار گذاشتن این مشاوران آغاز کنند و با عذرخواهی از مشاوران برگزیده از جوانان پرتعداد و خلاق رشت 8 تن یا بیشتر را به مشاوره برگزینند. اگر اعضا درگیر مناسبات خاص با مشاوران معرفی شده هستند انتظار می رود مشاوران برگزیده خود در راستای شعارهای همیشگی مبنی بر توجه به جوانان و ترویج مشارکت های مدنی، عذر حضور به عنوان مشاور کمیسیون فرهنگی شورا را بخواهند و تلاش کنند در جایگاه فعلی خود مدیری کارآمد و نه صرفا یک کارمند از ساعت 8 صبح تا 2 بعدازظهر بدون هرگونه خلاقیت باشند. در این صورت هم خدایشان از آن ها راضی تر خواهد ماند و هم محبوب شهروندان شهر خواهند شد.

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code