hamidrezarezayi حمیدرضا رضایی * در طول دهه اخیر فضای شهری ما مملو از سنگ و بتن و فولاد شده است. سازه های عریض و طویلی که پیام شیرین توسعه و پیشرفت را می دانند و معمولا با تاخیرات عجیب و غریب و کلنگ زنی وافتتاح و اختتام چندگانه همراه بوده است که موجبات رنگ باختن حلاوتش پیش از آغاز می شد. آنچه باقی مانده، مشتی یادگار کلامی از رفع مشکلات یک شبه شهر است وحرکتهای شبه پوپولیستی مدیران کوتاه و بلند مجموعه که ضعفها، نقصان تجربه، تخصص و تعهدشان را در لابلای آن پنهان نمایند. بهترین منطقه برای هیاهو و گل آلود کردن و ماهی گرفتن! سوال پرسیدیم؟ پرسشگر بودیم؟ هرگز! ما یاد نگرفته ایم در قالب ملت که به فرموده امام راحل ولی نعمت مسوولین هستند تشنگان قدرت را مورد خطاب قرار دهیم که دهها میلیارد هزینه روکش آسفالت در کجا دفن شد؟ هزینه ساخت یک پل چگونه محاسبه و چقدر پرداخت شد؟ چرا در یک برهه در شهر فقط تعریف پروژه عمرانی یعنی پل ساختن و دیگر هیچ؟ چند نفر از مدیران دهه های اخیر عمران شهری بر مبنای توانمندی، تخصص مربوطه و نگاه بلندمدت و هدفمند طرح شهری و توسعه زیست محیطی انتخاب شده اند؟ به یاد داشته باشید که تاثیر بصری دایمی و عدم اجرای مناسب کیفی، کنترلی وهزینه ای پروژه های میلیاردی وعدم الزام ارزیابی زیست محیطی، بیشتر از اثرات مخرب فاضلاب زرجوب وگوهررود نباشد کمتر نیست. برای مثال، جالب است بدانید که پس از صرف دهها میلیارد در توسعه بندری منطقه آزاد، تا امروز طرح ارزیابی زیست محیطی آن به تصویب نرسیده است... متاسفانه فقر آموزش اصول مدیریت وسرپرستی وهل دادن بدون اموزش فارغ التحصیلان مهندسی به حوزه مدیریت پروژه (با این توهم که مدیریت ذاتی است!!)، عواقبی دارد بس فاجعه بار مشابه آنچه در شهری چون رشت می بینید. نبود نگاه توسعه ای، فقدان برنامه ریزی، کنترل فرآیند و مهندسی مجدد، عدم توجه به اصل یکپارچه سازی و همسایه سازی فرآیندها در روند کلی شهر به عنوان یک پروژه نهایی در سه سطح بلند مدت، میان مدت وکوتاه مدت، حلقه های مفقوده عمران شهری ومنطقه ای هستند. اما چرا بازهم تکرار مشکل می کنم مگر قراراست بقول عضو فرهیخته شورا! برگردیم به اختراع چرخ ! واقعیت اینجاست شناخت وضع موجود، نگاه از بیرون به درون وبالعکس و درک تار و پود درهم تنیده حوزه های چندگانه، ازین حیث که بعنوان بستر فعالیتها، برنامه ریزی و برنامه سازی آتی مورد بهره برداری قرار می گیرد بسیار مهم است. اگر ندانیم امروز کجاییم و دقیقا مشکلاتمان چه زیر بخشهایی را شامل می شوند چطور برای فردا برنامه ریزی کنیم؟ در گفتار بعدی به بررسی روند، روشهای برنامه ریزی، کنترل و حل بحران در حوزه عمرانی خواهم پرداخت. *دانش آموخته دکترای مهندسی عمران، پژوهشگر و نویسنده   گیل نگاه: انتشار اخبار و یادداشت های دریافتی به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت انجام رسالت مطبوعاتی و احترام به مخاطبان منتشر می شود.

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code