موسوی روزان :
۱۳۹۴/۰۲/۰۵ ۱۵:۲۷ چاپ
به گزارش گیل نگاه: سید رضا موسوی روزان به بیان برخی نکات در خصوص برخی از مسایل شهری و شورا در سال ۹۴ پرداخت.
موسوی روزان گفت: ایام ماه رجب است و در آستانه ۱۳ رجب و میلاد مولود کعبه هستیم و از این بابت به مردم عزیز و بزرگوار و همکاران خود تبریک و تهنیت عرض میکنم. در ماه رجب ایام اعتکاف نیز داریم و طی سالهای گذشته از اعتکاف در کشور و در گیلان استقبال بسیار خوبی شده و جوانان متدین، بسیجی و حزب الهی ما از خواهران عزیز و برادران گرامی بیشترین استقبال را در این ایام داریم و به امید خداوند بتوانیم وظیفه خود را نسبت به اعتکاف کنندگان به خوبی انجام دهیم و از دعای خیرشان بی نصیب نمانیم.
عضو شورای چهارم رشت اظهار کرد: موضوعی که موجب شد تا بار دیگر با مردم عزیز صحبت کنم، برخی از موضوعات و رویدادهای رخ داده در هفته گذشته است. در یکشنبه گذشته مورخه ۹۴/۱/۳۰ علی رغم تاکیداتی که به دوستان به جهت بیشتر نزدیک شدن به هم همیشه داشته ام و دارم، در واقع تحقق سخنان گرانمایه مقام عظمای ولایت برای نامگذاری سال ۹۴ یعنی همدلی و هم زبانی است.طبیعی است که همدلی و هم زبانی نمی تواند تنها در حد یک شعار و تکرار حرف باشد و یقینا باید چهارچوب عملیاتی آن را نیز در نظر گرفت و از هرگونه حرکتی که بخواهد همدلی و همزبانی را تبدیل به تفرقه،اختلاف،آشوب ویا خدای ناکرده تردید در افراد کند باید بپرهیزیم.
موسوی روزان با اشاره به جلسه شورا در مورخه ۹۴/۱/۳۰ گفت: یکی از دوستان عزیز و بزرگوار ما در یکشنبه هفته گذشته مطالب و سخنانی در صحن علنی شورا مطرح کرد که حقیقتا قابل تامل است و تیتر یکی از پایگاههای خبری در ارتباط با موضوع صحبت این دوست و برادر عزیز این بود که «خانه شیشه ای ندارم که از سنگ پراکنی ترس و واهمه داشته باشم.» بنده می خواهم به این دوست عزیزم و به افکار عمومی و اعضای محترم شورا این پاسخ را بدهم که همگی اعضای محترم شورا دارای خانه شیشه ای هستند، خانه شیشه ای یعنی آبرو و حیثیت افراد، خانه شیشه ای به معنی شخصیت و نیکو سخن گفتن است، خانه شیشه ای به معنی اهانت نکردن به دیگران و برچسب ناروا نزدن به دیگران است، خانه شیشه ای بدین معناست که به شکلی سخن بگوییم که در مقابل دیگران از آسیب محفوظ و مصون بمانیم. با این تفاسیر همگی ما خانه شیشه ای داریم و از آبرو و حیثیت خود ترس و واهمه داریم و به هیچ وجه علاقه مند نیستیم تا خدای ناکرده کوچکترین آسیبی به حیثیت و آبروی ما برسد و در مناجات با خدا همیشه این را از او طلب میکنیم که با ما با عدل خود برخورد نکند و با رحمت واسعه خود ما ما برخورد کند و مارا مورد عفو خود قرار دهد. ما آبروی برادران دینی خود را از حرمت کعبه بالاتر میدانیم و از خداوند که در هر شرایطی آبرویمان را حفظ کند.
عضو شورای اسلامی شهر رشت در ادامه گفت: مطالب زیادی در صحبتها و سخنان دوست بزرگوارم وجود داشت که یکی از این موارد موضوع ویلا است. می خواهم بپرسم آیا داشتن ویلا برای یک عضو شورا از گناهان کبیره محسوب میشود؟! اگر عضوی از شوراها در ییلاق یا در کنار دریا ویلا یا منزلی داشت که برخی از اوقات بخواهد در آن استراحت کند باید توبیخ شود و باید در بین مردم و افکار عمومی ویلادار بودن او را جار بزنیم؟! به راستی چه تعداد از افراد هستند که غیر از مکان سکنی خود ابنیه دیگری در محلی دیگر دارند که گاها در آن به استراحت میپردازند؟ آیا باید تمامی این افراد را محکوم کنیم؟برخی از دوستان و همکاران ما در شورا در گذشته به امر ساخت و ساز مشغول بوده اند و یا ویلا داشته اند، چرا اینگونه مطالب را تا زمانی که با ما هم رای و هم نظر بوده اند مطرح نکردیم وحال که رای و نطرشان با ما موافق نیست اینگونه مباحث را مطرح میکنیم؟
موسوی روزان در ادامه گفت: نکته بعد اینکه اشاره فرمودند که «من نه پسری آورده ام که او را عضو هیات مدیره کنم و نه برادر زاده و خواهرزاده ای را در شهرداری به کار گمارده ام.» دوست عزیز من خوب می دانند بعضی از افراد و اعضای شورا چه کسانی را به شهرداری یا سازمانهای وابسته آورده اند ولی تا این لحظه که این مسایل مطرح میشود هیچکدام نتوانسته اند برای هیچ فردی قرارداد دایمی با شهرداری یا سازمانهای وابسته داشته باشند و یا افراد را به استخدام شهرداری درآورند، اگر قرار باشد از یک فرد مسایلی را در تابلو اعلانات یک شهر بزنیم و همه مردم ببینند در حالی که عین همان کار را دیگران انجام دادند چرا از آن دیگران صحبت نمیکنیم و صد البته نظر من این نیست که بخواهیم از کسی اینچنین بگوییم و بر این عقیده ام تا اتفاقی نیافتد قرار نیست از کسی چیزی بگوییم و هنوز هیچکدام از اعضای شورا بستگان خود را به استخدام شهرداری در نیاورده اند و اگر عضوی بخواهد این کار را انجام دهد باید از شورای محترم شهر مجوز بگیرد که تا این لحظه هیچگونه مجوزی در این خصوص صادر نشده است. نکته دیگری که در ابتدای نطق دوست عزیزم مطرح شد این بود که«در روز معارفه شهردار جدید حضور نداشته ام و اگر حضور می داشتم هم در این نشست شرکت نمی کردم.» پاسخ این است که اکثریت قاطع اعضای شورای شهر در روز ۱۲ بهمن مصادف با اولین روز یوم الله فجر به آقای ثابت قدم رای دادند و مراحل اداری کار از طریق وزارت کشور، دستگاههای نظارتی و استانداری گیلان نیز طی شد و معارفه رسمی در استانداری با حضور استاندار و معاونین استاندار و اعضای شورای شهر انجام گردید و بنده هنوز متوجه نشده ام که مشکل کار در کجاست و آیا ما رای اکثریت اعضای شورا را باطل می دانیم؟! آیا برای آرا اکثریت اعضای شورای شهر واقعا احترامی قایل نیستیم؟ اگر احترام قایلیم که بنده حتما فکر میکنم که بدین گونه است چراکه دوست و همکار عزیزم در موضوعات مختلف بارها نشان دادند که به اکثریت آرا احترام می گذارند، پس ضرورتی برای طرح اینگونه موضوعات نیست که کسی به شهردار محترم رای داده باشد یا نداده باشد. دوستان ما کاملا مطلع هستند که بنده به جهت ثبات در مدیریت شهری برای ماندگاری آقای خلیلی پافشاری داشتم و وقتی اعضای شورای شهر با رای اکثریت ایشان را استیضاح کردند، صورت جلسه مربوط به استیضاح را پس از چند دقیقه امضا کردم چرا که اعتقاد بنده بر کار شورایی است و هر عضو از شورا زمانی معنا پیدا میکند که در کنار یکدیگر باشند، در مجلس محترم شورای اسلامی نیز روال به همین گونه است.
عضو شورای چهارم با اشاره به مبحث پاداشهای پایان سال شهرداری گفت: مطلبی که همکار من در مورد پاداشهای پایان سال شهرداری به آن اشاره کرد که برخی از مدیران بیش ار ۳۰ میلیون پاداش در پایان سال ۹۳ دریافت کرده اند کاملا درست است و البته این نقصی قانونی است چون هرکدام از معاونین، شهرداران مناطق و سرپرست محترم شهرداری و روسای سازمانها و حتی برخی از همکاران ما در شورا، در هیات مدیره و شورای سازمانها و کمیسیونها عضویت دارند. بسیاری از آنها در طول سال یک ریال هم دریافت نمی کنند و در پایان سال طبیعی است فردی که بیشترین عضویت را در هیات مدیره،شورای سازمانها و کمیسیونها داشته باشد با تصویب اعضای شورا و هیات مدیره و یا جمیع اعضای کمیسیون مبلغی را به عنوان پاداش پایانی سال خواهد گرفت که برای برخی از افراد رقم ها بسیار بالا و برای برخی دیگر آنقدر کم است که جایی برای حرف و سخن باقی نمی ماند.
این یک نقص قانونی است و برای حل مشکل ما باید به شهرداری اعلام کنیم که راه حل را به عنوان لایحه پیشنهاد دهد و یا اینکه شورای شهر آن را به شکل طرح به صحن شورا بیاورد و محدودیت برای دریافت پاداش سالانه قایل شویم نه محدودیت حضور در جلسات، چرا که حضور برخی از معاونین شهردار در جلسات متعدد ضروری و غیرقابل انکار است و موضوع پاداش در سالیان قبل نیز به همین روال بوده است و البته در سال ۹۳ نزدیک به ۳۰ درصد نیز افزایش پیدا کرده است.
بنده به تعدادی از دوستان که این پاداش ها را دریافت کرده اند نیز گفته ام که گرچه به لحاظ قانونی مشکل خاصی در دریافت پاداشها وجود نداشته ولی به جهت رعایت عرف و اخلاق برخی از افراد و مدیران باید در میزان دریافت پاداش رعایت می کردند. نکته مهم دیگری که در صحبتهای دوست قدیم ما وجود داشت اشاره به این بود که «آنهایی که همیشه از همدلی صحبت میکنند زمانی که به عمل می رسند به گونه ای رفتار میکنند که گویا دچار اختلالات ذهنی هستند.» می خواهم خدمت برادرم این جسارت را داشته باشم که اینگونه صحبتها توهین به همکاران و اعضای شوراست و این جمله به معنای مجنون خواندن افراد است و یعنی فرد از عقل سالم برخوردار نیست و خواهش میکنم که بر سخنان و حرفهایی که بر زبان می رانیم مراقبت کنیم و بیاندیشیم که بازخورد اینگونه سخنان چگونه خواهد بود و بعدها راهی برای بازگشت و عذرخواهی وجود دارد یا خیر؟!
در اینجا حرف و سخن من با اعضای شوراست، بنده در یکی از نطق های خود در صحن شورا قول دادم که از حیثیت و آبروی همکاران شورا در هر زمان و هر شرایطی دفاع کنم و به این عهد و پیمان خود وفادارم و هرگز دلم نمی خواهد که عضوی از اعضای شورا از طرف بعضی از افراد خارج از شورا و یا احیانا خود شورا به هیچ عنوان مورد هتک حرمت و بدبینی بین مردم قرار گیرد. مردم عزیز ما هیچ علاقه ای به اختلاف نظرهای اعضای شورا ندارند و ما را انتخاب کرده اند و منتظرند تا شورا و اعضایش برای آبادانی شهر، رفاه شهروندان، بهبود وضعیت شهر، برای آسفالتشان و حل معضل ترافیک شهرشان و برای ساخت و سازهای شهرشان و صدها مورد دیگر کاری انجام دهند.
وی ادامه داد: در برخی از کامنتهای نطق های پیش از دستور اعضای شورا بعضا مطالبی را میبینم و از زبان برخی از افراد محدود مطالبی را میشنوم که علاقه مندند اعضای شورا باهم دچار اختلاف شوند و یا به قولی برای یک عضو شورا آنقدر تعریف و تمجید می کنند تا او به خوبی وارد میدان شده و مقابل اعضای دیگر شورا قرار گیرد که این تشدید اختلاف جز غفلت از کار برای مردم و درگیری بیهوده چیز دیگری به همراه نخواهد داشت.
نکته پایانی عرایض من با دوست و همکار و همراه دوران دفاع مقدس است، مطالبی را بدین شکل به عنوان یک برادر به دوست عزیزم اشاره کردم اما می خواهم از حق نگذرم، دوست گرامی ما در دوران دفاع مقدس حضور پررنگی داشته اند و در مواقع خطر به تعبیر یکی از بزرگواران برای دفاع از انقلاب اسلامی به کف خیابان آمده اند. اما به خوبی باید بدانیم این رزمندگی و ایثارگری باید محافظت گردد و نباید به بهای ارزانی فروخته شود. حفاظت از سوابق و کارهای خوبی که در گذشته انجام دادیم در جای خود دارای ارزش است اما بدانیم برابر وصیت امام راحل و تاکیدات مقام معظم رهبری ملاک حال افراد و وضعیت فعلی افراد و برخوردها و رفتارهایی که از خود نشان میدهیم است. گذشته زمانی به کمک ما می آید که ما امروز به خوبی و درستی عمل کنیم، این موضوع به نفع شخص مورد نظر، شورای محترم شهر، شهرداری کلانشهر رشت، مدیریت شهری، آینده کاری شورا در سالهای آتی و به نفع انقلاب اسلامی است و اطاعت پذیری ما را نسبت به رهبر عزیز انقلاب که امسال را سال همدلی و همزبانی نامگذاری کرده اند می باشد و کوچکترین قدمی در جهت برهم زدن همدلی حتی به نام گفتن برخی از واقعیتها که ممکن است در پشت صحنه آن مطالب بسیار زیادی هم وجود داشته باشد به صلاح نیست.
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code