مصطفی عابدی بعضی وقت ها یک خبر چند خطی را می بینیم و به سادگی از کنار آن رد می شویم، در حالی که تحلیل جزییات آن خبر، نشان می دهد که ابعاد ماجرا چقدر گسترده و شاید هم تأسف آور است. خبری که مدت ها درباره آن بحث می شد، گرفتن مدارک تحصیلی جعلی است. هرچند انجام این کار خلاف و جرم است ولی وجود آن از بورسیه غیرقانونی و متقلبانه دولت پیش کم خطرتر است، زیرا صاحب مدرک جعلی و همه می دانند که این مدرک جعلی است و صاحب آن صلاحیت آموزشی لازم را ندارد. در حالی که در بورسیه های غیرقانونی، این بخش اخیر از ماجرا مغفول می ماند و همه به خطا فکر می کنند که طرف صاحب صلاحیت آموزشی است! بگذریم. مسئولان وزارت آموزش و پرورش بارها هشدار داده بودند که کسی از مدارک جعلی آموزش متوسطه استفاده نکند، چراکه ممکن است عواقب ناخوشایندی داشته باشد. ابتدا گمان می رفت که این مسأله در ابعاد محدودی است، ولی معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش در خبری اعلام کرد که درحال حاضر ممکن است مدارک تحصیلی مثل سایر مدارکی که دارای ارزش و اعتبار هستند، جعل شود و این یک امر واقعی است و مثل سایر دستگاه ها، زیر نظر وزارت کشور، آموزش و پرورش ستادی را به نام «ستاد پیشگیری و مبارزه با جعل اسناد»  تشکیل داده است. در این ستاد سعی می کنیم راه هایی را که از آن طریق، جاعلان به جعل مدرک تحصیلی اقدام می کنند، شناسایی و مسدود کنیم. به دانش آموزان و اولیا توصیه می کنیم سعی کنند از این روش ها استفاده نکنند زیرا این افراد سودجو هستند و وعده هایی که می دهند واقعی نیست به همین جهت دانش آموزان و دیگر افراد، اگر پس از دریافت مدرک، وارد دانشگاه شده یا به کار مشغول شده باشند و از آن مدرک استفاده شده باشد، خود و خانواده هایشان خیلی به زحمت خواهند افتاد. در سال گذشته ٢مورد مدارکی که آماده توزیع بود، کشف کردیم که هرکدام ٥٠٠ هزار مدرک تحصیلی را تهیه کرده بودند که در مجموع یک میلیون مدرک تحصیلی جعلی شناسایی و منهدم شد. البته این کار که افرادی را دستگیر کردیم اصلاً در فضای آموزش و پرورش اتفاق نیفتاده بود. عمده جعل مدارک تحصیلی بیرون آموزش و پرورش انجام می شود. او در پاسخ به این پرسش که «برخی مدارک جعلی توسط خود آموزش و پرورش به همراه ریزنمرات به افراد داده می شود، آیا این موضوع را تأیید می کنید؟»، گفت: «اصولاً وقتی در آموزش و پرورش صحبت از جعل مدارک می کنیم مانند جعل شناسنامه، پاسپورت و سند ملکی نیست.» ١ـ به طور معمول فقط بخش اندکی از قاچاق و جعل و امثال آنها کشف می شود. حال پرسش این است که اگر در یک سال دو مورد اسناد جعلی و با یک میلیون مدرک کشف شده اند، پس تاکنون چه تعداد توزیع شده اند؟ آن هم در یک سال!! نکند آمار افزایش سطح تحصیلات که در سرشماری ها آمده است از همین نوع تحصیل مدرک باشد؟ ٢ـ وقتی که یک میلیون مدرک جعلی برای توزیع آماده است، باید یک سازمان بسیار عریض و طویل در جریان این کار باشد. پیدا کردن متقاضی، گرفتن و توزیع پول هم دستان جرم، ثبت و نوشتن اسامی و مشخصات و... همه اینها مستلزم وجود یک تشکیلات بزرگ است. بنابراین آقای معاون باید توضیح می دادند که سازماندهی این تشکیلات و تعداد افراد دستگیر شده آنان چند نفر است. ضبط و انهدام مدرک جعلی که یک بخش کوچک ماجرا است. ٣ـ این که گفته اند «به دانش آموزان و اولیا توصیه می کنیم سعی کنند از این روش ها استفاده نکنند» چه معنایی دارد؟ یعنی چه «سعی کنند»؟ آیا بدان معنا نیست که منع قاطع در این اظهارنظر نیست. وقتی که می خواهیم بگوییم کسی جرم مرتکب نشود، نمی گوییم که سعی کنید جرم مرتکب نشوید. بلکه قاطعانه می گوییم که انجام ندهید. آیا این کار معنای جعل را مخدوش نمی کند؟ آیا جعل مدرک و امور مربوط به آن واجد قانون و مجازات لازم نیست؟ اگر هست، چرا نسبت به این مسأله اشاره ای نشده است؟ بعلاوه هم جاعل و هم استفاده کننده از آن مجرم هستند چرا با استفاده کنندگان از مدرک برخورد نمی شود؟ شاید دلیل خاصی دارد. ٤ـ این که گفته شده «عمده جعل مدارک تحصیلی بیرون آموزش و پرورش انجام می شود» یعنی چه؟ آیا بدان معناست که در آموزش و پرورش هم این اتفاق رخ می دهد؟ طبیعی است که این کار هم نیازمند تشکیلات و سازماندهی میان کارکنان خطاکار است که در گفت وگوی آقای معاون مسکوت گذاشته شده است. ٥ـ جالب ترین سخن وی، بخش پایانی آن است. یعنی چه که جعل در آموزش و پرورش با جعل در شناسنامه و سند ملکی فرق دارد؟ جعل به ویژه جعل اسناد رسمی ازجمله مدرک تحصیلی، معنای حقوقی روشنی دارد. آیا این نحوه پاسخ دادن تأیید آن نیست که مدارک موردنظر آن قدرها هم!! جعلی نیست، بلکه رسمی است و فرآیند آموزشی آن جعلی است یا این فرآیند وجود خارجی ندارد. آیا بهتر نبود که ایشان توضیح مختصری می داد که این جعل متفاوت از جعل پاسپورت چگونه صورت می گیرد؟ مردم از کجا بدانند که سازوکار گرفتن این مدارک جعلی و غیرقانونی است؟ ٦ـ نکته پایانی اینکه چگونه ممکن است آموزش و پرورش با امکاناتی چون کامپیوتر و اینترنت نتواند سامانه ای را برای شناسایی و رسیدگی سریع به مدارک جعلی تهیه و عملیاتی کند؟ آیا چنین کاری خیلی سخت و نشدنی است؟ آیا حداقل نمی توان این کار را برای سال های اخیر انجام داد تا مانع از این گونه اقدامات ناهنجار شد؟ اگر نتوان این کارها را انجام داد، پس باید منتظر چه اقدامات دیگری بود؟
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code