[caption id="attachment_1860" align="alignnone" width="128"]الیاس حضرتی الیاس حضرتی[/caption] به واقع هسته اصلی توسعه کشور از آموزش و پرورش شروع خواهد شد و بار اصلی و سنگین پیشرفت کشور برعهده آموزش و پرورش است زیرا آموزش است که نقش کلیدی و پایه ای در پرورش نسل های آینده و پیشرفت کشورها برعهده دارد و از همین رو است که چندین دهه است رقابتی جهانی برای توسعه و روزآمد کردن آموزش و پرورش در سطح جهان به راه افتاده است؛ رقابتی برای تربیت نسل آینده که به بار نخواهد نشست مگر آنکه اهمیت و جایگاه آن در ذهن تصمیم گیران و برنامه ریزان کشور به درستی احساس شود و جا بیفتد. متاسفانه بر اثر مشغله های پی درپی و گرفتاری های پشت سر هم از ابتدای انقلاب آن طور که شایسته و بایسته بوده است اهمیت آموزش و پرورش جایگاه خود را در ذهن برنامه ریزان کشور پیدا نکرده است؛ به رغم آنکه انقلاب اسلامی ایران جایگاه والایی را برای آموزش و پرورش قایل بود و بنیانگذار انقلاب امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری همیشه بر نقش کلیدی آموزش و پرورش تاکید داشته و دارند. پیام اصلی انقلاب اسلامی توجه به کرامت انسان ها و ساختن انسان هایی واقعی، مومن با شخصیت های مستقل، باعزت نفس و... بوده است؛ آرمان هایی که اگرچه در جهت آنها گام برداشته شده است ولی آنچنان که باید به مقصد نرسیده اند و نیاز به بازنگری دارند. لذا اگر امروز ما در روند توسعه و حرکت به سمت پیشرفت انسانی حرکتی سینوسی و نقطه به نقطه را طی می کنیم، اگر در مسیر برنامه ریزی و هدف گذاری به سمت توسعه پایدار یک گام به پیش و ١٠ گام به عقب را طی می کنیم همگی ریشه در بی توجهی و سهل انگاری به آموزش و پرورش دارد. امروز اگر در ابتدایی ترین موضوعات اجتماعی همچون اجرای قانون، رعایت نظم اجتماعی، همگرایی کانون خانواده، عدم رعایت قانون مالیات ها، فرهنگ رانندگی، فرهنگ همسایگی و مجموعا فرهنگ زندگی عمومی و شخصی و هزاران موضوعات در ارتباط با اخلاق فردی و اجتماعی دچار مشکل هستیم و با چالش هایی رو به روییم باید ریشه آن را در آموزش و پرورش جست وجو کنیم؛ اکنون حتی نگاه مثبت به اقلام، اجناس، کالاها و توجه به فرهنگ خارجی را نیز باید در عدم توجه مناسب و نفهمی جایگاه آموزش و پرورش بیابیم؛ بی توجهی ای که آسیب های بسیاری به دنبال داشته است و برای ترمیم و بازسازی آن چاره ای جز بازنگری در نگاه مسوولان و آحاد جامعه به آموزش و پرورش و نقش آن وجود ندارد. اما نکته مهم دیگری که در کنار توجه به آموزش و پرورش باید جدی مورد توجه قرار گیرد نگاه ویژه به معلمان و فرهنگیان به عنوان بازوی اصلی آموزش و پرورش است؛ اینکه امروز موضوع تبعیض در پرداخت های حقوق در بین وزارتخانه های ما شکل گرفته است و معلمان و فرهنگیان معترضان این شرایط هستند؛ اینکه معلم ما مجبور است و باید برای گذران زندگی به غیر از معلمی صرف به شغل های دیگری هم تن دهد و معلمی تنها یکی از مشاغلش باشد و تدریس به فرزندان کشور به شغل فرعی اش تبدیل شود، جای تاسف دارد. اینکه ذهن و روان معلم ما در طول تدریس تنها معطوف به آموزش نباشد و به هزاران هزار چالش دیگر زندگی و پیچ و خم روزمره اش فکر کند جای تاسف دارد؛ نکاتی که باید تلنگرهای جدی به ذهن برنامه ریزان و مسوولان کشور بزند. باید به این سوال مهم فکر کرد که آیا از این کلاس و آموزش و پرورش تولید انسان هایی مقتدر، با شخصیت های قوی و با روح آزاد را می توان و باید انتظار داشت؟ اگرچه معلمان ما هم اکنون با تمامی این چالش ها از جان و ذهن خود مایه گذاشته و برای تربیت فرزندان کشورمان تلاش می کنند. در این بین روزنامه اعتماد با تبریک روز معلم و تاکید بر اهمیت و جایگاه معلمان و فرهنگیان کشور و در سطح کلان تر آموزش و پرورش کشور این آمادگی را اعلام می کند که بتواند نقشی هرچند کوچک در بیان مشکلات و چالش های معلمان، فرهنگیان و آموزش و پرورش با وجود همه محدودیت ها داشته باشد؛ نقشی که چندماهی است با راه اندازی صفحه ای ویژه با عنوان «مدرسه» در جهت عملی کردن آن گام برداشته است و امیدواریم در آینده بتواند با کمک معلمان، فرهنگیان و کارشناسان آموزش و پرورش آن را وسعت بخشد و حتی به چهار صفحه در هفته برساند.

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code