[caption id="attachment_1870" align="alignnone" width="148"]مجید تفرشی * مجید تفرشی *[/caption] با انتخاب تاریخی و تاریخ ساز آقای حسن روحانی به ریاست جمهوری ایران و پایان دوران هشت ساله دولت و جولان آقای محموداحمدی نژاد وهم فکرانش،یکی از وعده های اعلام شده از سوی دولت منتخب و توقعات مردم و نخبگان این بود که برخلف رویه معمول، تغییر و تحولات اداری و اجرایی، به خصوص در امورعلمی و فرهنگی، در سطوح مختلف،منحصرا بر اساس ارزیابی عملکرد مدیران و دیگر افرادباشد،نه براساس علایق و سلایق ایدئولوژیک، سیاسی،حزبی،سلیقه ای ومشربی  یاروابط شخصی. از این رو، پس از عدم تایید وزارت آقای رضا صالحی امیری، توسط اکثریت نمایندگان مجلس شورای اسلامی،او به ریاست سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران منصوب شد.انتخابی که از سوی بسیاری،به خصوص صاحب این قلم مورد تمجیدوتاییدواقع شد.رئیس جدید،اکثرمسئولان کلیدی سازمانش را تعویض کردولی بر اساس توصیه مشورتی تخصصی و بررسی های دقیق،آقای غلامرضاعزیزی معاون اسنادسازمان(رئیس آرشیو ملی ایران)، به درستی و بحق، در سمت خود ابقا و ماندنی شد. از نظر من، سوای ویژگی های مختلف مثبت شخصی وحرفه ای آقای عزیزی که فعلامجالی برای ذکر آنها نمی بینم، او از معدود مدیرانی بود که بدون اعوجاج و بلندپروازی های نامتعارف ولی بسیار مرسوم در ایران، از پایین ترین مراتب اداری در سازمان خودو بر اساس علایق، دانش و تجربه روزافزون خود در سه بعد پژوهش های تاریخی، مطالعات اسنادی و مدیریت آرشیوی،پله پله بالا آمد و به دور از میانبرهای معمول در ایران و یا داشتن حامیان آشکار و نهان و به تعبیراداری بین المللی،برمبنای فرصت های برابر به این سمت رسیده بود. این یک نمونه نسبتا نامعمول و خرق عادت در چرخه اداری ایران،دست کم در دوایر فرهنگی و علوم انسانی بود. حدود دو ماه قبل، در اسفند ماه گذشته،درمراسم افتتاحیه همایش تقریبا بین المللی ایران و جنگ جهانی اول که خودم هم از دست اندرکاران وسخنرانان انجام آبرومند آن بودم، آقای عزیزی را تاحدی آشفته دیدم. اول فکر کردم نتیجه فشار کار است،ولی بعد به طور خصوصی به من گفت که نه به دلایل حرفه ای بلکه به او گفته اند که به زودی باید برکنار شود.ضمنا اکیدا نیز ازمن خواست تا فعلاموضوع را با هیچکس مطرح نکنم و من هم در دو ماه گذشته چنین کردم. با این همه نهایتا چند روزقبل رسماغلامرضاعزیزی از ریاست آرشیو ملی ایران برکنار شد،مراسم تودیعی برای او برگزار شد و شخص دیگری به جای او منصوب شد که به دلیل مشکلات وموانع حقوقی هنوز نام ایشان رسما رسانه ای نشده است.من با مدیرجدیددوستی یادشمنی ندارم،ولی تا جایی که می دانم مدیر منصوب جدیددارای سوابق مدیریت فرهنگی فراوانی است،ولی از تاریخ،اسناد و آرشیو اطلاع جدی وحرفه ای ندارد.تا جایی که مطلع هستم آقای عزیزی مصمم است در آرشیو ملی ایران بماند و کار کند.این تصمیمی است که پیامی آشکار در آن نهفته است. آرشیو ملی خانه عزیزی و امثال او است وآنها هستند که صاحب خانه هستند. متاسفانه تجربه نشان داده که بسیاری از مدیران فرهنگی ما،یافاقدلیاقت برای سمت خود هستند رهگذرانی هستند که به موسسات فرهنگی این چنینی به عنوان سکوی پرتابی برای دیگر جاه طلبی های اداری و اجرایی خود  یا محلی برای گذراندن دوران بازنشستگی یا درآستانه بازنشستگی خودتلقی می کنند. به گمان من، این تغییر و تحول در ارشیو ملی ایران و درآستانه روزملی آرشیو، کاری ناشایست و مغایر با شعارهای شایسته سالاری دولت است.بدیهی است که هیچ مدیری از جمله غلامرضاعزیزی از اشتباه و انتقاد برکنار نیست،ولی این برکناری،به نظر من،تصمیمی سیاسی،غیرمنصفانه وغیرحرفه ای بوده و باید دولت آقای روحانی را یادآور شد که این خلاف عهدوپیمان ایشان و همکاران ارشدشان است وبایدبااین رویه مقابله شود. * تاریخ نگار و پژوهشگر

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code