گیل نگاه: دو مرد که در ماجراهای جداگانه همسرانشان را کشته اند دیروز در دادگاه کیفری تهران از خود دفاع کردند و اشک پشیمانی ریختند.
ر کنا نوشت: نخستین مرد همسرکش که دیروز در شعبه دوم دادگاه یک کیفری استان تهران به ریاست قاضی محسن زالی بوئینی و با حضور یک مستشار محاکمه شد داوود ۵۴ ساله بود. وی تابستان سال ۹۵ پس از ۲۵ سال زندگی مشترک همسر ۵۰ ساله اش به نام لیلا را در خانه شان در نازی آباد با ضربات چاقو کشت و بلافاصله با پلیس تماس گرفت.
وی دیروز در حالی محاکمه شد که دو پسر و مادر همسرش برای وی حکم قصاص خواستند اما دختر او در حالی که اشک می ریخت، گفت: بین دوراهی قرار گرفته ام. از یک طرف خون مادرم و از طرف دیگر زندگی پدرم به درخواست من بستگی دارد. ولی هرچه فکر می کنم می بینم حالا که مادرم را از دست داده ام، حاضر به قصاص پدرم نیستم. به همین خاطر با دریافت دیه گذشت می کنم.
سپس داوود روبروی قضات ایستاد و در تشریح جزئیات ماجرا گفت: من عاشق همسرم بودم. ما 25 سال زندگی خوبی با هم داشتیم و صاحب سه فرزند شده بودیم. من سابقه بیماری روانی دارم و به همین خاطر مدتی در بیمارستان روانی بستری بودم. در آن موقع همسرم مدام به من سر می زد و از من مراقبت می کرد .
وی درباره اختلاف های اخیر با همسرش گفت: چندماهی بود که بازنشسته شده بودم و تمام وقت را در خانه می گذراندم. همسرم در کلاس های عرفان شرکت می کرد و کمتر از قبل به من اهمیت می داد. چون وقتم آزاد بود از لیلا می خواستم تا بیشتر وقتش را با من بگذراند و با هم به مسافرت و تفریح برویم اما قبول نمی کرد. همین موضوع باعث شده بود فشار روانی زیادی به من وارد شود. آخرین بار سر همین موضوع با او درگیر شدم. بی تفاوتی های همسرم کلافه ام کرده بود به همین خاطر در یک لحظه کنترل اعصابم را از دست دادم و با چاقوی آشپزخانه چند ضربه به او زدم. همسرم می خواست چاقو را از دستم بگیرد به همین خاطر دست هایش هم زخمی شد. همان موقع پسر کوچکم که از سروصدا متوجه ماجرا شده بود وارد اتاق شد. از او خواستم بلافاصله با اورژانس تماس بگیرد، ولی کار از کار گذشته بود .
وی در حالی که سرش را پایین انداخته بود و اشک می ریخت، گفت: نمی دانم چرا دست به این کار زدم. مدتی بود قرص های اعصابم را مصرف نمی کردم و به همین خاطر کنترل اعصابم را از دست دادم.من به مرگم راضی هستم و بدون همسرم این زندگی برایم معنایی ندارد.
سپس وکیل به دفاع از وی پرداخت و گفت: این مرد ۲۵ سال با عشق و علاقه با همسرش زندگی کرده اما عقده بی تفاوتی های همسرش را با ضربات چاقو تخلیه کرده است. گرچه پزشکی قانونی سلامت روانی وی را تائید کرده است اما مدارک نشان می دهد او مدتی در بیمارستان روانی بستری بوده و در چند ماه اخیر داروهایش را بدرستی مصرف نمی کرده و به احتمال زیاد به همین خاطر دست به قتل زده است. به همین خاطر تقاضا دارم تا موکلم به کمیسیون پزشکی قانونی معرفی شود.
قتل قبل از شروع زندگی مشترک
دومین همسرکش حسن۲۳ ساله بود که قبل از شروع زندگی مشترک دست به جنایت خانوادگی زده بود و دیروز در شعبه پنجم دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست قاضی بابایی پای میز محاکمه ایستاد. وی نوزدهم مهرماه سال ۹۶ همسر ۱۸ساله اش به نام مریم را که دانشجوی رشته رادیولوژی دانشگاه تهران بود داخل ماشین خفه کرد و جنازه وی را در جاده سعیدآباد شهریار انداخت.
در جلسه رسیدگی به این پرونده پدر و مادر مریم برای دامادشان حکم قصاص خواستند. پدر قربانی گفت: من فقط یک دختر و پسر داشتم. دختر بزرگم بی دلیل به دست دامادم کشته شد و پسرم مدتی پیش بر اثر تزریق آمپول اشتباهی دچار معلولیت شد. من و همسرم حالا شرایط سختی را می گذرانیم و حاضر به گذشت نیستیم. به همین خاطر برای قاتل حکم قصاص می خواهیم.
سپس حسن روبه روی قضات ایستاد و گفت: چهار ماه بود که با مریم عقد کرده بودم. من عاشق مریم بودم و می خواستم بعد از خدمت سربازی زندگی مشترکم را با او شروع کنم.
وی ادامه داد: آخرین بار نوزدهم مهرماه سال ۹۶ با ماشین مقابل دانشگاه دنبال او رفتم تا با هم برای تفریح به بیرون برویم. قرار بود صبح روز بعد به خدمت سربازی اعزام شوم اما مریم اصرار داشت زودتر جشن عروسی مان را برگزار کنیم و سر زندگی مان برویم. من به او گفتم قبل از پایان خدمت نمی توانم مقدمات جشن عروسی را برپا کنم اما قبول نکرد. سر همین موضوع با هم درگیر شدیم. من که کنترل اعصابم را از دست داده بودم در یک لحظه دستانم را جلوی دهان مریم گرفتم و او را خفه کردم. من قصد کشتن او را نداشتم اما وقتی به خودم آمدم که مریم نفس نمی کشید. خیلی ترسیده بودم به همین خاطر جنازه را در جاده شهریار انداختم و به خانه برگشتم. تا این که خانواده او ماجرای مفقود شدنش را به پلیس اعلام کردند و جنازه کشف شد.
وی در حالی که اشک می ریخت گفت: من مستحق قصاص هستم و هیچ دفاعی ندارم. می دانم اشتباه بزرگی مرتکب شده ام و می خواهم زودتر از این زندگی خلاص شوم .
در پایان جلسه هیات قضایی وارد شور شد تا رای صادر کنند.
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code