[caption id="attachment_2042" align="alignnone" width="152"] مجتبی بیگدلی *[/caption] این روزها بیش از هر زمان دیگر این سوال مطرح می شود که کاهش دودرصدی نرخ سود بانکی چه تاثیری در بازار مسکن گذاشته است؟ پاسخ به این پرسش ساده است؛ درواقع از قبل مشخص بود که دودرصد کاهش نرخ سود، رقمی نیست که توانایی تحریک بازار مسکن را داشته باشد. بازاری که بیش از دو سال است در رکود است و گویا به حاشیه اقتصاد کشور رانده شده است. در صورتی که اگر قرار بر هماهنگی نرخ تورم و میزان نرخ سود بانکی باشد، این رقم باید به زیر 15 درصد برسد. در صورت رخ دادن چنین اتفاقی به طور قطع بازار مسکن دچار پویایی می شد، اما با کاهش دودرصدی هیچ اتفاقی در این بازار رخ نخواهد داد. گرچه دیدگاهی در این باره وجود دارد که می گوید این اقدام بر نرخ اجاره بها تاثیرگذار است، در پاسخ به این نظریه باید گفت که چنین چیزی رخ نمی دهد چراکه بازاری که در رکود به سر می برد چگونه می تواند با کاهش تنها دودرصدی نرخ سود بانکی از رکود خارج شود؟ باید پذیرفت که نرخ سود بانکی در ایران هیچ سنخیتی با نرخ تورم ندارد؛ در تمامی کشورها حتی کشورهای جهان سوم نرخ سود بانکی 10 تا 12 درصد است، اما در ایران شاهد هستیم که این تراژدی وحشتناک رخ داده است و نه بانک مرکزی پاسخگوست و نه وزارت اقتصاد. تا زمانی که بخش های اصلی اقتصاد در رکود به سر می برند روند کاهش صدور پروانه های ساخت وساز نیز ادامه خواهد داشت. به طوری که مطابق آخرین آمار، حدود 90 درصد از میزان صدور این پروانه ها کاهش یافته است. علم اقتصاد تاکید دارد که صنعت ساختمان و مسکن صنعت پیشتاز است و در بدترین شرایط اقتصادی، این بخش پربازده ترین و کارآفرین ترین حوزه است، اما متاسفانه در ایران از این صنعت استفاده لازم نمی شود. اگر تمامی این موارد را کنار بگذاریم، دولت نیز در حوزه مسکن دچار کم کاری بوده است. وزیر راه و شهرسازی از مسکن حمایتی، امید یا اجتماعی صحبت می کند، اما حدود دو سال از اظهاراتش گذشته و خبری از این طرح ها نیست. اگر تحرک و پویایی به صنعت ساختمان بازگردد به طور قطع سبب پویایی سایر بخش های اقتصادی نیز می شود. اما در صورتی که سیاست های دولت اجرایی نشود در چهار یا پنج سال آینده با سونامی افزایش قیمت در بخش مسکن روبه رو خواهیم شد. *رییس انجمن انبوه سازان کشور

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code