[caption id="attachment_2046" align="alignnone" width="123"]احمد_بهشاد_محیط_طباطبایی-Ahmad_Behshad_Mohit_Tabatabaie محیط طباطبایی[/caption]

مدیریت یک شهر دارای سلسله مراتبی است که نازل ترین یا پایین ترین سطح آن، مدیریت در عرصه خدمات شهری است و این یک اصل غیر قابل تغییر در ارتباط با فعالیت های شهرداری است. مساله بالاتر از آن مدیریت عمرانی است. یعنی مدیریتی که مهم ترین توجهش را به ساخت و ساز و راه اندازی ساختمان ها، پل ها و فضاهای شهری معطوف می کند. مساله بعدی را مدیریت بر اساس برنامه ریزی می نامند. به عبارتی شهر و مدیریت آن تلاش می کنند برای دوره های چندین ساله چشم انداز و افقی را که مد نظر دارند در قالب طرح های عمرانی و اجتماعی به مرحله عمل درآورند. اما عالی ترین سطح مدیریت شهری، مدیریت فرهنگی است. شهردار شهرهای بزرگ و مهمی چون پاریس، رم و یا کن اشخاصی هستند که با توجه به مسائل فرهنگی و با رویکرد فرهنگی شهر را اداره می کنند. برای شهردار پاریس مهم نیست که ساختمان یا مجتمع خاصی را افتتاح کند، بلکه جشنواره های فرهنگی و برنامه های فرهنگی است که در بالاترین سطح اولویت قرار دارند و در این گونه موارد است که شهردار در عرصه حاضر می شود. با در نظر گرفتن این مطلب باید خوشحال باشیم وقتی می بینیم در راستای مدیریت شهری شهرمان مسائل فرهنگی از اولویت بالاتری نسبت به امور اقتصادی یا عمرانی برخوردار شدند. حال دیگر فلان پل یا فلان تونل اعتبار اول شهر نیست، بلکه آنچه شهر را به صورت یک فضای فرهنگی و هنری درمی آورد از اهمیت برخوردار شده است. جای خوشحالی و امیدواری دارد که مدیریت شهری با رویکرد فرهنگی به مسائل امروز شهر می پردازند. ممکن است پروژه یک نگارخانه به وسعت یک شهر که قرار است به مدت ١٠ روز همه بیلبوردهای شهر تهران را به آثار هنری تبدیل کند، نقاط ضعف بسیاری برخوردار باشد اما در کل یک امر بسیار پسندیده. این کار در ارتباط با ایجاد یک فضای فرهنگی و هنری در راستای زیبا کردن شهر کاملا موفق و قابل تامل و مورد قبول است، پس باید این کار و این رویداد فرهنگی مهم را به زیبا سازی شهر تهران و مدیریت فرهنگی شهرداری که مسائل شهر را از دریچه کیفی مورد بررسی قرار می دهد تبریک گفت، زیرا چنین فعالیتی به نوعی اهداف این سازمان را جامه عمل پوشانده است. این رویداد یعنی برپایی بیلبوردها با مضامین هنری و فرهنگی ایران و جهان، نه تنها در آشنایی و معرفی این آثار به شهروندان موثر است، بلکه ظرفیت شهر را به عنوان یک رسانه برای ارتباط میان شهروندان و کالبد شهر نشان می دهد و یادآور می شود مهم ترین رسانه شهری همین فضاهای عمومی شهر است که می تواند شکل یک گالری بزرگ یا فضای معرفی فرهنگی و هنری را به خود بگیرد.

این امر شاید در برخی شهرهای بزرگ دنیا سابقه داشته و اتفاق افتاده باشد اما در ایران یک امر بی سابقه است و جا دارد مورد توجه منتقدین امور فرهنگی و هنری قرار بگیرد و امیدواریم با پیگیری چنین امری در آینده ای نه چندان دور شاهد رشد و تعالی چنین فعالیت هایی در حوزه شهری باشیم. و البته کل مدیریت شهری نه فقط زیباسازی بر محور و رویکرد مسائل فرهنگی را مهم ترین شاخص برای خودشان قرار دهند و ما در آینده شهری فرهنگی و هنری را پیش رویمان داشته باشیم، که مسائل عمرانی و خدماتی به عنوان امر روزمره آن به شمار بیاید و به عنوان شاخص های اصلی سنجش مدیریت شهری محسوب نشود..

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code