[caption id="attachment_356" align="alignnone" width="133"]سام سکوتی بداغ سام سکوتی بداغ[/caption] دوستان اصلاح طلب و نیروهای حامی دولت در کشور  مدتی ست در رسانه و محافل دوستانه و شبکه های مجازی از دردی سخن می گویند که اگرچه مثل درد  جناح مقابل نیست اما ، دردی از جناح مقابل است! جناحی که دم از اصول گرایی می زند و اصولی ترین و ابتدایی ترین اصول زندگی، یعنی گفتگو را برنمی تابد، دیر زمانی است هر جایی که عزیزی اصلاح طلب و اعتدالی قصد سخنرانی دارد ، عده ای با بسیج نیروهایی خاص سعی در ناامن کردن فضا و برهم زدن مراسم می کنند و در کمال تأسف هر زمان که اراده کرده اند، موفق بوده اند! حال به اصل بحث که اجازه سخنرانی نمی دهند و بسیار هم حرکت مذمومی است ، نمی پردازیم و روی سخن این یادداشت کوتاه با دوستان اصلاح طلب و اعتدالی است و اینکه خیلی به دولت و نیروی انتظامی خرده نگیرید که چرا نمی توانید امنیت را برقرار کنید و یا اینکه مگر دولت عوض نشده است که رئیس جمهور سابق یا هر عزیزی از جناح مقابل به راحتی می تواند جلسه برگزار کند و کسی هم مزاحم آنها نمی شود ، اما ما این میزان آزادی عمل نداریم و یا مجالس ما ( بروجرد، شیراز، مشهد، گیلان، و تهران) همراه با شلوغی های مرسوم  یا اصلا برگزار نمی شود و یا خیر،  فرد مدعو از فرودگاه مجبور به بازگشت می شود و اگر آن سخنران شخصیتی سخت جان و مبارز همچون جناب مطهری باشد، مجبور به پناه بردن به پاسگاه می شود! این موضوع اگرچه باید توسط وزارت کشور و استانداران و فرمانداران مدیریت شود، اما قبول کنید که در کنار این عوامل عامل مغفول دیگری هم هست که کمتر به آن می پردازیم و بنده در این مقال سعی دارم فقط آن را متذکر شوم. نگارنده باور دارد که برهم نخوردن سخنرانی ها و مجالس عزیزان منتسب به جریان اصول گرا، یکی از افتخارات جریان مخالف است و این نشان می هد که ما در این گفتمان به فکر اصلاح امور هستیم و بر سر اصول اولیه هر جریان سیاسی موفقی حاضریم به رقیب سیاسی خود اجازه دهیم تا در فضایی امن و آرام حرفهای خود را بزنند و ابایی از شنیده شدن آنها توسط مردم نداریم. اما آیا جریان مقابل هم اینگونه رفتار می کند؟ شاید دوستان اصول گرای ما که در میان آنها هم هستند افرادی که باور دارند اینگونه حرکات قشنگ نیست، بر نویسنده  خرده بگیرند که آیا همه ما اینگونه می اندیشیم؟ به یک دلیل انتقاد آن دوستان را وارد نمی دانم و آن این است که افراط در هر دو جریان وجود دارد اما جریان اصلاح طلبی اگر چه دارای پایگاه قوی تر و بزرگ تر مردمی است ، موفق شده است در درون خود اینگونه موضوعات را مدیریت کند و هرگز مشکلی برای جریان رقیب فراهم نکرده است و حال توپ در زمین شماست دوستان. آیا شما هم می توانید چنین ادعایی بکنید؟ به امید روزی که شما هم  نتوانید !   گیل نگاه: انتشار اخبار و یادداشت های دریافتی به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت انجام رسالت مطبوعاتی و احترام به مخاطبان منتشر می شود.
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code