گیل نگاه: انتخاب شهردار در نظام های سیاسی و حقوقی کشورهای مختلف در دو شکل اصلی انتخاب مستقیم توسط مردم و انتخاب توسط شورای شهر (با عناوین مختلف)  دسته بندی می شود. اما آن چه در مدل های مختلف موجب، برآیند مختلفی نیز دارد نحوه تصدی و نقش آفرینی شهردار است. در مقابل مقام شهردار، کمیسیون اجرایی شهر، شورای شهر یا هر عنوان دیگری که متشکل از نمایندگان مردم در تخصص های گوناگون مرتبط با مدیریت شهری (به صورت مستقیم یا منتخب نهادهای صنفی و اجتماعی شهر) قرار دارد. بسته به وسعت دایره قدرت مقام شهرداری و شورای شهر، نحوه عملکرد هر کدام، میزان نقش در مدیریت و برنامه ریزی شهر از ترسیم نقشه توسعه شهر و تنظیم مقررات عمرانی تا تالیف بودجه شهری و ترتیب راه های درآمدی نیز متفاوت است.

بدیهی است خروجی این فرآیند های مختلف نیز یک سان نخواهد بود. در مدل کنونی ایران اما شورای شهر به صورت رای مستقیم آحاد مردم و شهردار توسط اعضای شورای شهر انتخاب می شود. در این مدل شهردار یک مدیر عالی رتبه شهری است که در عرض شورای شهر قرار می گیرد. به این معنا که در تقسیم کار میان این دو بال مدیریت شهری شورای شهر موضع و مولف قواعد و نقشه راه و شهردار راهبر و مجری آن است. این به معنای نفی قدرت شهردار و فروکاستن از اهمیت خصوصیات شخصی فرد حائز این مقام نیست .چرا که با فرض این مساله که اعضای شورای شهر نمایندگان گروه های مختلف شهروندان هستند، آن شهردار می تواند زمینه ساز تامین مطالبات شهروندان باشد که ابزارهای قوی شخصی و تیمی را برای رسیدن به اهداف شهر و شهروندان داشته باشد. این ابزارها می تواند از تحصیلات عالی مرتبط تا بهره گیری از مشاورین مقتدر باشد. در این حالت دغدغه ها و مطالبات شهروندان از طیف های مختلف اجتماعی در برنامه های مصوب شورا دیده می شود و شهردار توانمند نیز آن را اجرا و یا حتی راسا برای آن راه حل پیشنهاد می دهد.

رسیدن به این حالت نیازمند ارتباط موثر، صادقانه، قوی و عمیق شهردار با اکثریت اعضای شورای شهر است. البته این به معنای عدم وجود اختلاف -حتی اگر فنی و ناشی از تفاوت سلیقه در نحوه مدیریت شهری نباشد-  نیست و نمی توان حالتی را فرض کرد که در تمام مدت فعالیت شورای شهر و شهردار هیچ اختلافی نداشته باشد اما نگاهی به تجربه شهرهای موفق ایرانی نشان می دهد همه چیز باید ختم به تامین منافع کلیتی به نام شهر و شهروند باشد. در چنین حالتی و در صورتی که روند حضور افراد در شورای شهر یک فرآیند قانونی و طبیعی باشد، بدیهی است که اعضای شورای شهر در مواقع مختلف باید قبل از هر چیز به فکر تضمین حفظ اعتماد حامیان خود و به عبارت دیگر تامین منافع شهروندان باشند. منافعی که الزاما بعد از پایان روز رای گیری تمام نمی شود و مستمرا در حال تغییر و تحول است و از طریق رسانه های عمومی نظیر رادیو و تلویزیون، نشریات و مطبوعات و پایگاه های خبری به گوش مدیران شهری رسانده می شود.

به تعبیری مدیریت شهری ارکستری است که مجموعه نوازندگان آن رهبری برای خود برگزیده اند، اجرای بی نقص و قابل قبول ارکستر منوط به ایفای نقش تک تک نوازندگان با خصوصیات منحصر به فرد خود در کنار راهبر و هماهنگ کننده آن است. در این حالت حتی سازهای مخالف نیز می توانند موجب زیبایی و دلنشینی آثار این ارکستر باشند، اگر فراتر از اندیشیدن به بالاتر بودن یا تک نوازی صدای خود، یک دغدغه مشترک داشته باشند؛ حسن انجام وظیفه.

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code