گیل نگاه/ یادداشت شهروند-خبرنگار: کلانشهر بارانی که از دیرباز جز پربارش ترین، زیباترین و پاکیزه ترین شهر های ایران بود چند سالی است که رایحه خوشی ندارد. فصل گرماست و میزان بارندگی ناچیز، همین عاملی می شود که آلودگی های مختلف شهر کم کم نمایان شوند. ساکنین اطراف رودخانه های زرجوب و گوهر رود که سال هاست از رایحه ناخوش و حیوانات موزی رنج میبرند. شهروندان این مناطق هر سال امید به لایروبی و یا عدم راه یابی پساب های شهری و فاضلاب را دارند و مسئولین امر هم قول و وعده و وعید. بوی آزاردهنده در شهر به همین مناطق محدود نمی شود، شرکت سهامی کشاورزی و دامپروری سفیدرود بعد از میدان گیل محدوده وسیعی از شهر را را با وضعیت آزاردهنده و غیر قابل تحملی ایجاد کرده است. بوی بد ناشی از کشتارگاه این شرکت در فصل گرما به مسافران مختلفی که وارد شهر باران میشوند خوش آمد می گوید و شهروندان ساکن در محدوده میدان امام علی و گیل را به شدت آزار می دهد. همچنین کارگران و کارمندان بسیاری که در ادارات، شرکت های اطراف و شهرصنعتی رشت شاغل هستند نیز هر روزه از این وضعیت نامطلوب رنج می برند. همگان از ممنوعیت ایجاد تاسیسات مرغداری و دامپروری در مناطق شهری و روستایی با خبرند اما به راستی وظیفه چه ارگانی است که از ادامه فعالیت یک شرکت قدیمی در محدوده کلانشهر باران جلوگیری کند؟ شهرداری؟ فرمانداری؟ جهاد کشاورزی؟محیط زیست؟ هیچکدام؟
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code