آفرین چیت ساز اول آحاد شهروندانی که 2 سال پیش، پای صندوق رأی «گزینه مذاکره» را به عنوان راهی برای پایان تنگنا و تحریم برگزیدند، اکنون می توانند در آیینه این  مذاکرات عملکرد جناح ها و جریان های سیاسی کشور را به قضاوت نشینند.  مسیر مذاکرات هسته ای در این مدت حوادث تلخ و شیرین بسیار به خود دیده است. از لحظه های پرغروری که میلیون ها ایرانی پای تلویزیون لبخند موفقیت تیم دیپلمات ها را چون روزنه ای از امید نگریسته اند تا صحنه های تلخ کارشکنی و مقابله جویی برخی نیروهای داخلی که آثار نگرانی به ذهن ها متبادر کرده است. اما هر چه عقربه زمان به روز دهم تیرماه که موعد پیش بینی شده برای دستیابی به توافق هسته ای است نزدیک تر می شود صحنه سیاسی ایران و صف مدافعان از اقلیت مخالفان شفافیت بیشتری می یابد. از روزی که مذاکره هسته ای در کلام رهبری عنوان «سیاست راهبردی نظام» را پیدا کرد طیف مدیران و شخصیت های درون نظام تردیدهای خود درباره مشروعیت مذاکره و نیز صلاحیت تیم مذاکره کننده را کنار نهادند. صدای حمایت این طیف از اصل مذاکره تا همین لحظه که دیپلمات ها برای آغاز دور نهایی گفت و گوها آماده می شوند همچنان به گوش می رسد؛ از پشتیبانی رئیس جامعه مدرسین تا اظهارات مثبت خطیب جمعه تهران. اما در اردوگاه اقلیت مخالفان، بازی متفاوتی جریان دارد. الگوی رفتار تندروها در این صحنه بازی صفر و صد است و البته صف آنان را از منتقدان دلسوز جدا کرد. مخالفان مذاکره به معنای واقعی به نوعی شرط بندی و قمار سیاسی دست زده اند. با وجود آنکه روحانی و ظریف بارها تأکید کرده اند که چرخه مذاکره را با الگوی بازی برد - برد برای نیروهای داخل و خارج پیش می برند اما تندروها با نگاهی عمیقاً بدبینانه پندارند که پیروزی دولت روحانی در این کارزار به حذف و انزوای آنها خواهد انجامید. تجربه 20 ماه گذشته می گوید که اقلیت مخالف مذاکره از راهی که برای مقابله جویی و مانع تراشی پیش گرفته دست نخواهد کشید کما اینکه در این مدت همه اندرز و انذار بزرگان نظام به دیواره سخت اذهان آنها برخورد کرد. گروه مخالفان با آنکه بر سر مقابله با توافق متحد شده اند اما خاستگاه و پایگاه شان متفاوت است. شماری از آنها از زمره شرکای دولت سابق و دارای منصب و موقعیت در امور هسته ای آن دولت  بودند اما عده ای دیگر از آنها دست در دست مراکز و مؤسساتی دارند که سودهای سرشار از سفره تحریم برده اند. گروه مخالفان مذاکره با وجود آنکه کم شمار است اما بر مصادر مهمی  از شبکه های رسانه ای و تبلیغی تکیه زده است و آهنگ مخالفت آنها با جریان مذاکره بر پشتیبانی کانون های پنهان قدرت استوار است. در روزهای اخیر که تب درگیری سیاسی این گروه با تیم هسته ای بالا گرفته می توان داد و ستد شبکه رسانه ای تندروها با جریان های پنهان قدرت را به وضوح مشاهده کرد. ظرف 20 ماه گذشته، این نوع رقابت جویی عاری از اخلاق و آداب به صورت گام به گام به نمایش درآمده است. آنها بعد از هر مرحله ملاقات و مذاکره تیم هسته ای یکی از تاکتیک های تخریبی خویش را به کار بسته اند. کما اینکه از ملاقات و مذاکره نیویورک تا توافق ژنو، آنها سناریوی تردید افکنی در رفتار دیپلمات ها و ایجاد بدبینی نسبت به گروه مذاکره کننده را دنبال کردند اما این حرکت خطرناک با تدبیر رهبر انقلاب و رئیس جمهوری ناکام ماند. در مرحله دیگر، بعد از توافق لوزان، پروژه اصلی آنها تحریف و دستکاری در متن مذاکرات و پمپاژ شایعه به افکار عمومی بود. نقطه اوج این تحریف ها در بحث مربوط به دسترسی بازرسان آژانس به مراکز هسته ای ایران دیده شد؛ آنجا که شبکه شایعه پراکنی تندروها مدعی شدند که طرف ایرانی جواز حضور در مراکز نظامی و امنیتی ایران را به غربی ها داده است. و اکنون همزمان با دور جدید مذاکرات، تندروها با سراسیمگی بدترین روش ها را برای تخریب راه مذاکره پیش گرفته اند؛  استفاده از ادبیات اهانت بار و استهزای بزرگان دیپلماسی اتفاقی است که این روزها بر پیشانی روزنامه ها و سایت های خبری تندروها نقش بسته است و می باید آن را جزو آخرین تیرهای رها شده از کمان بی رمق تندروها به حساب آورد.
به اشتراک بگذارید:
برچسب‎ها : یادداشت

نظر شما:

security code