[caption id="attachment_5410" align="alignnone" width="117"]رضا سیف پور * رضا سیف پور *[/caption] این روزها در شهر رشت شاهد جنب و جوش جوانانی هستیم که برای نام آوری ، عرصه هنر را انتخاب کرده اند و زبان نرم هنر را برای بیان دغدغه های خود برگزیده اند . این می تواند یکی از بهترین انتخاب ها برای جوانانی باشد که چشمانی تیز هوش برای دیدن پیرامون خود دارند بخصوص آنکه مردم هنر دوست رشت هم در طول تاریخ ثابت کرده اند با زبان هنر آشنا ترند . سوم مرداد ، ساعت هفت غروب مجتمع فرهنگی هنری خاتم الانبیاء بطور همزمان شاهد اجرای دو نمایش جذاب حاصل کار هنرمندان ارزنده استان بود و جالب اینکه در هر دو سالن ، بطور همزمان ، شاهد حضور خوب علاقمندان به هنر نمایش بودیم . « منظریه ، کوچه فرشته ، پلاک هفت » کاری است از مهرداد آبسالان به نویسندگی مجید کاظم زاده مژدهی که در آن ارشد امیراسکندری ، مرسده جهانی، سودابه ابراهیمی، مهدی پورخانی و امیر علی پورنوروز از بازیگران و هنرمندان فعال استان به ایفای نقش می پردازند. در این نمایش ، گویی مخاطب با برشی تلخ از زندگی لایه ای خاص از جامعه مواجه می شود ، بی پرده و بی پروا ! . کارگردان از بیان تلخی ها با زبان مرسوم همان طبقه باکی ندارد . زبانی پرخاشگر و در جای خود عاری از عاطفه و ملاطفت . چیزی که این روزها زیاد می بینیم و شاید از کنارش خیلی ساده می گذریم . اینجا دیگر جای تعارف نیست و کارگردان این را خوب احساس کرده است . او علی رغم همه محدودیت ها سعی دارد سرگشتگی طبقه ای از جامعه را به تصویر بکشد که در هرجای این جامعه کثیر ممکن است حضور داشته باشد بی آنکه خود بداند متعلق به کجای این جامعه پر پیچ و خم است . آنچه در این نمایش به تصویر کشیده می شود برشی کوچک از زندگی تلخ خانواده هایی است که بی هیچ ریشه محکم و چه بسا در به هم ریختگی اقتصاد بیمار ما در هر گوشه ای سر برآورده اند و در گذر زندگی «عشق» را از لابلای زشتی ها جستجو می کنند ، به دور از عاطفه ، احساس و وفاداری . کارگردان در این اثر انسانی را مخاطب قرار می دهد که « مهربانی » را فراموش کرده و « آرامش » را نه در پیوند ازلی با « معبود » بلکه با افیون های دست ساخته جستجو می کند و در انبوه « خیانت » و « تردید » و « بی اعتمادی » لجام گسیخته ، نهایتا « مرگ » است که بر پرده تاریک زندگی نقش می بندد . با مروری بر کارهای گروه نمایش « جهش » به نظر می رسد هنرمندان پرتلاش این گروه ، بیشترین دغدغه خود را بر مسائل اجتماعی پیرامون خود متمرکز کرده اند و از این بابت باید بسیار به آنها امیدوار بود و آنها را مورد حمایت قرار داد . آنچه در این اثر به تصویر کشیده شده است اگرچه تلخ ، اما تلنگری به جا است . بخصوص آنجا که « ثروت » به جنگ « هنر » می آید و دامن هنر را لکه دار می کند و چه تلخ بر آن فائق می آید  . « منظریه ، کوچه فرشته ، پلاک هفت » جایی است که باید رفت و دید . بخصوص به جهت بازی بازیگران جوان اما با تجربه آن که به نظر می رسد در انتقال اندیشه های کارگردان موفق هم بوده اند اما سوای کارگردانی با حوصله و بازی روان بازیگران باید از نویسندگی مجید کاظم زاده مژدهی هم یاد کرد . او خود کارگردانی موفق است که پیش از این  «سرخه دوم»، «ملاقات در ساعت 7»، «معرکه سگ سوزی» و «صبح سیاه» را از او دیده ایم . با توجه به استقبال خوب مردم از هنر تاتر در استان گیلان و شهر رشت و فعالیت گروه های هنری متعدد که تلاش می کنند تا به بهترین نحو با مخاطبین خود در ارتباط باشند ، جادارد تشکر کنیم از متولیان امر در حوزه نمایش که در ایجاد این فضا موثر بوده اند با اینحال هنر نمایش مانند هر هنر دیگری نیازمند بودجه و اعتبار کافی است تا در پی آن هنرمند بتواند آنگونه که باید با مخاطب خود ارتباط برقرار نماید . در یک اثر نمایشی خوب کیفیت مناسب دکور ، نور ،صدا و در کل آکسسوار عامل تعیین کننده ای در فرآیند ارتباط است که آن هم  مستلزم صرف هزینه های بیشتر است . امیدواریم در آینده حامیان بیشتری به جمع حمایت کنندگان مالی این گروه ها بپیوندند .   *کارشناس رسانه

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code