107 روز بعد از انتخاب محمدعلی ثابت‌قدم؛
۱۳۹۴/۰۵/۰۷ ۲۱:۲۲ چاپ
اختصاصی،گیل نگاه: فاطمه صابری fatemehsaberi تا چند روز سوژه ای تازه برای حاشیه سازی در رشت جور شد؛ حالا چندان مهم نیست که مقصر حاشیه جدید، ضعف رییس شورای شهر در اداره جلسه باشد یا نقش تعدادی از اعضای شورا که باشخصیت «مخم و مخم؛ مخالفم» برنامه طنز «صبح جمعه با شما»، تفاوتی ندارند.   هدف حاشیه سازان این بود که از دل جلسه گزارش عملکرد شهردار به شورا، سوژه هایی ناب خارج شود: سوال، طرح اتهامات تازه،درگیری لفظی و حتی در رویاهایشان استیضاح مدیری را کلید زده بودند که تنها 107 روز از نشستنش بر صندلی شهرداری رشت می گذشت. اعضای پرحاشیه شورا از ابتدای این جلسه مانند اسفند روی آتش بودند و این شائبه به ذهن بیننده متبادر می شد که: آمده اند تا انتقام 12 بهمن سال گذشته را بگیرند؛ روزی که 9 عضو از 15 عضو شورا نام محمدعلی ثابت قدم را در برگه نوشته و او را به عنوان شهردار رشت انتخاب کردند. به هرحال این جلسه برای آن دسته از اعضایی که با خنده های پیروزمندانه صحن علنی پارلمان شهری رشت را ترک کردند اتفاقاً چیزهای دندان گیری داشت که کمترین آن انتقال هیاهو و چالش ها به هفته بعد و ادامه این بازی فرسایشی با شهردار که نه،شهروندان و شهر رشت است. اکثریت اعضای شورای شهر در اولین حضور محمدعلی ثابت قدم به عنوان شهردار برای ارائه گزارش عملکرد سه ماهه، کارنامه ای ضعیف از کار شورایی، عدم تحمل و بی تفاوتی به اصل مدیریت و مدارا از خود نشان دادند. آنان البته احتمالاً چیزهایی درباره «آبستراکسیون» شنیده اند اما نمی دانند که ابتدا نفس کار شورایی تلاش برای اجماع و احترام و سازش هماره است و اگر افراد مشاهده کردند که به معنای واقعی از عهده این مهم برنمی آیند دست به نصاب شکنی می زنند.   وقتی استیضاح خون شورا پایین می آید سؤال این است که واقعاً در جلسه شورای شهر روز یکشنبه چه مساله مهمی اتفاق افتاده بود که 14 عضو شورا از حل مسالمت آمیز آن عاجز ماندند و گروه منتقد به رهبری فرد همیشه مخالف، جلسه را ترک کردند؟ مگر در کار شورایی عجیب است که شهردار که منتخب شوراست به صحن فراخوانده شود، با پرسش هایی مواجه و پاسخ ارائه کند؟ مگر عجیب است که اعضا هم به اظهارنظر بپردازند، قانع شوند یا نشوند و یا از شهردار بخواهند که در جلسات آینده با پاسخ های مبسوط تری بازگردد؟ این که پنج عضو شورا یعنی محمود باقری خطیبانی، مجید رجبی ویسرودی، محمدحسین واثق کارگرنیا، محمد علی رفیعی نوده و مسعود کاظمی صحن علنی را ظاهراً به نشانه اعتراض ترک کنند نشانه پیروزی نیست بلکه ضعف در استدلال و کار جمعی و نوعی قدرت نمایی در برابر کسانی است که خواستار برقراری آرامش برای توسعه شهر هستند.   بازی «بگم بگم» تازه در شورا محمد علی رفیعی نوده که تلاش زیادی دارد به همه بقبولاند حقوقدانی قابل است در این جلسه ابتدایی ترین حقوق شهروندی را زیر پا گذاشت و دوباره از پرونده ای سخن گفت که به شهادت مدیران مختلف دادگستری از سه سال قبل صدهها ساعت وقت برای آن صرف شد که در نهایت منجر به انحلال شورای سوم و بازداشت 7 عضو آن شورا شد. همه رشت می دانند که در نهایت برای 3 عضو متخلف این شورا مجموعا 22 سال حکم زندان صادر شد. خبری که حدود یک ماه قبل از زبان دادستان عمومی و انقلاب اسلامی رشت هم منتشر شد. حالا دوباره رفیعی نوده عضو شورای شهر رشت در حالی بازی «بگم بگم» تازه را شروع کرده است که گویا هیچ یک از مقامات و کارشناسان انتظامی و دادگستری استان در طی سه سال گذشته قادر به شناسایی و محاکمه عوامل پرونده تخلف شورای سوم نبوده و حالا با ورود رفیعی نوده و کشف زوایای تازه، شهردار رشت باید محاکمه شود. آنهم در شرایطی که ثابت قدم تنها 3 ماه قبل بار دیگر از گزینش های معمول و سختگیرانه وزارت کشور و نهادهای تصمیم گیر اطلاعاتی گذشت و توانست به عنوان شهردار رشت فعالیت خود را آغاز کند. تصور کنید به جای رفیعی نوده و باقری فردی با گرایش و هویت اصلاح طلبی برگه های محرمانه نهادهای تصمیم گیر را در دست داشت و علی رغم صدور حکم رسمی از سوی دادگستری بار دیگر افراد پیش تر متهم را متهم می کرد. آنها همین افراد را با چه ادبیاتی نقد می کردند؟ آیا او را ضدانقلاب، سیاه نما، تخریب گر، بدبین کننده به قوای جمهوری اسلامی ایران و مانند این معرفی نمی کردند؟   سرچ حاشیه در شورای شهر رشت اعضای شورای شهر رشت یا اکثریت آن ها طبق شواهد و قرائن ید طولایی در مطالعه و حتی تغذیه پایگاه های خبری و شبکه های اجتماعی با ارایه مطالب حاشیه ای دارند. مشاهدات عینی خبرنگاران و تصاویر منتشر شده از اعضای شورای شهر رشت حاکی از آن است که بعضی از اعضای حاشیه ساز این عادت را طی حدود دو ساعت جلسه شورا هم ترک نمی کنند و مدام با گوشی های تلفن همراه و تبلت، سایت های مد نظر خود را رفرش می کنند که چه نکته تازه ای عموماً برای دامن زدن به تنش ها منتشر کرده اند! پیشنهاد این است که این دلباختگان به عرصه مجازی که برای تعدادی شان بدون شک عمر کشف اینترنت به یک سال هم نمی رسد در سرچ گوگل نام شورا، شهرداری و یا عنوان شهرهایی به جز رشت را نوشته تا از چگونگی تعامل اعضای شورا و شهردار با هم نکاتی را فرا بگیرند. در همین حال می توانند نام شهرها را با پسوندهایی مانند آنلاین سرچ کنند و ببینند در کدام نقطه از ایران این حجم از خبر و مصاحبه و تخریب اعضای شورای شهر علیه منتخب چند ماهه شان وجود دارد. می توان با منطق و استدلال تعداد این قبیل شوراها و شهرداری ها در سراسر ایران را کمتر از انگشتان دو دست دانست آنهم قطعاً با حجم تخریب کمتر. شاید بتوان امیدوار بود اعضای شورایی که خود را دلسوز و متخصص می دانند در لابه لای جستجوهای اینترنتی شان با آمار شرم آور میانگین هر 1.5 سال یک شهردار برای رشت هم مواجه شوند و کمی منویات شخصی خود را فراموش و به منافع شهر و یا آوازه رشت بیاندیشند.   مخالفان عاشق بحران و بازی مدیریت شهری در رشت طی دو سال گذشته و با حضور شماری از اعضای حاشیه ساز شورا کاملا در وضعیت «استرس شهری» قرار گرفته است. گویا عده ای به جای سوگند آباد کردن شهر، سوگند تخریب گام به گم شهر یاد کرده اند که با حضور هیچ مدیری یارای عدول از آن را ندارند. وقتی کمترین کنش و واکنش یک مدیر با حجم انبوهی از مخالفت از سوی پارلمان نشینان روبه رو می شود طبیعتا  باعث از دست رفتن تمرکز مدیر منتخب می شود. مدیری که در کنار شهروندان با چشمانی نگران به رفتار افرادی می نگرد که زیستشان تنها در گرو ایجاد بحران و سر و صدا و حاشیه سازی است. کاش کسی در این شهر آنقدر به مخالفان شهردار نزدیک بود و به آنها یادآوری می کرد که سه ماه مدت زیادی برای نقد عملکرد هیچ مدیری نیست. کاش یک نفر به مخالفان می گفت که مرکز استان بازیچه دست شما نیست تا هر چند ماه یک بار فردی را انتخاب و بعد از مدتی کوتاه دلتان را بزند و نمایشی تازه روی پروده بیاورید. این که محمد ابراهیم خلیلی را با اغراق بهترین گزینه مدیریت شهر معرفی کردید اما هنوز جوهر حکم او خشک نشده شروع به حاشیه سازی کردید و سالگرد انتخابش فرا نرسیده با دلایلی مانند عدم توانایی در کار، نبود تعامل و هماهنگ نبودن با اعضای شورا عزل و سرپرست برای شهر انتخاب کردید و چند ماه وضعیت شهر نامشخص ماند و شهردار تازه بعد از چند مرحله آزمون و خطا در میان درگیری های شدید شورانشینان و دو کاندیدای داخلی انتخاب شد جنس مخالفتهای شورانشینان را برای افکار عمومی روشن تر می کند.   شاید کمتر کسی پیدا شود که فریاد وامصیبتهایی که تنها بعد از چند روز از انتخاب شهردار سر داده شد و حدود 100 روز بعد ارکستر بد صدای اختلافات در ساختمان حاج خلیل رفیع نواختن آغاز کرد را صادقانه ارزیابی کند. می توان این پیشنهاد را به اعضای همیشه مخالف شورا ارایه داد که شاید بد نباشد برای یافتن مشکل و حل آن کمی خود را هم برانداز کنند! کاش یک نفر برای مخالفان توسعه شهری توضیح می داد که هر واژه ای دارای بار معنایی و تاثیرگذاری خاص خود است و مخالفان شهرداران رشت در شورای شهر و نه لزوما ثابت قدم، واژه مخالف و منتقد را به معنای واقعی کلمه «لوث» کرده اند. کاش کسی تقویم را مقابل این حضرات قرار و به آنها نشان می داد که کمتر از دو سال دیگر به پایان کار شورای چهارم باقی مانده و باید با برنامه های مصوب خود و شهردار منتخب همدلانه قدمی برای توسعه شهر برداشت نه آن که با مبالغه ای غیر قابل باور درباره وفاداری به مردم و احساس دین به شهر تنها و تنها به فکر کشف جرم جدید، جلسات مخفیانه برای براندازی شهردار و... باشند و بازی بگم بگم تازه ای را کلید بزنند. کاش کسی می توانست به مخالفان شهردار بقبولاند با روند در پیش گرفته شده از همین حالا می توان شهر رشت را بازنده این بازی کاملا شخصی شده اعلام کرد. تنها شهروندان درمانده این شهر می مانند و زمین سوخته و دو سال بعد و انتخابات دیگر به همراه وعده های تازه و شهرداری جدید. و احتمالا شنیدن جمله ای مشابه اظهارات دولتمردان روحانی بعد از تحویل کشور از مردان احمدی نژاد: که در بیشتر بخش ها ویرانه ای بیش تحویل نگرفتیم و با گذشت دو سال هم بگویند هنوز مشغول آواربرداری هستیم!
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code