[caption id="attachment_356" align="alignright" width="97"]سام سکوتی بداغ سام سکوتی بداغ[/caption] رامبد جوان را از درون پیچ پیچ خاطرات ورق خورده کودکی و نوجوانی می شناختم و خانه خسرو شکیبایی عزیز، رامبد لوس و ننر را مرد خندوانه ای کرد که امروز برخلاف آنان که آنتن رسانه ملی را وسیله تر کردن گونه های مردم کرده اند، خنده را بر روی آنتن می برد و با دانه های زندگی بخش هندوانه، هر شب خنده را زایشی دوباره می دهد. رامبد خان، جوان تبریزی پیشتر در برنامه های تلویزیونی و فیلم های متعددی نقش آفرینی کرده است و در کسوت کارگردانی هم در جایی که ورود آقایان ممنوع شده بود، بیش از چند میلیارد  را جذب فرهنگ خاک خورده سالهای دور از هنر کرد و تا مدتها گیشه را در اختیار خود داشت. اما این روز ها که خندیدن کالای نایابی شده است، رامبد جوان با استفاده از نبوغ ذاتی خود، خنده مجسم و مجسمه خنده را با کمک هندوانه در اذهان ما ایرانی ها به خندوانه خود پیوند زد و دست به کاری زد کارستان تا همه مردم دیگران را دعوت به خندیدن کنند. در کنار محبوبیت شخص آقای جوان تبریزی، شخصیت دوست داشتنی دیگری حضور دارد که   خود به تنهایی می تواند بار یک برنامه دو ساعته را به دوش بکشد ( ریما رامین فر). جناب خان آبادانی که لهجه و تیپ ظاهری اش در کنار  عروسک گردان هنرمندش چشم ببیندگان را تا مدتی از صفحات گوشی هایشان به سمت صفحه جادویی تغییر زاویه می دهد و از استیکرهای پرطرفدار تا دیالوگ های ماندگارش همگی نشان از موفقیت برنامه پرطرفدار جناب رامبد خان  حکایت می کند. جناب خان کمی از فضای خشک و رسمی صدا و سیمای ما فاصله گرفته و از تدریس ریاضیات مثبت ۱۸ و بحث پیرامون زیست شناسی مثبت ۱۵ گرفته تا خرید و فروش لبو و پودر سفیدی که سر آخر نارگیل از آب در می آید کاملا علنی انجام می دهد! شخصیت عروسکی جناب خان بهترین شیوه برای گفتن برخی از نگفتنی ها بر روی آنتن رسانه ملی است که به بهترین شکل ممکن توسط تیم کارگردانی خندوانه انجام پذیرفته است و به نظر باید به احترام آقای جوان با تمام جوانی اش، در نام و سال، که پیر فکر و اندیشه است، کلاه از سر برداشت.  
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code