به مناسبت سالروز کودتای 28 مرداد؛
۱۳۹۵/۰۵/۲۸ ۲۱:۳۰ چاپ
رضا بژکولرضا بژکول*  ما نمایندگان قبل از هر چیز باید به ایران نظر کنیم و منافع عموم را بر منافع شخصی خود ترجیح دهیم (شادروان دکتر محمد مصدق). تاریخ هر کشوری همواره مردان بزرگ و قابل ستایشی در خود جای داده که نسل های فردای آن به بودن و داشتن چنین آزاد مردانی افتخار می کردند، انسان های که همه هستی و نیستی و زندگی خود را وفق وطن و دین خود کردند تا ارزش های انسانی بمانند و به واسطه جهل و نادانانی عده ای جاهل پایمال نشود، اگر نبود چنین انسان های آزاد مردی در تاریخ ما، انصافا ما به چه چیزی باید افتخار می کردیم . دکتر مصدق تنها دولتمردی که هرگز در دوران زمامداریش حقوقی از دستگاه دریافت نکرد، کمک هزینه ماهانه نوه اش را که در ژنو درس می خواند قطع کرد، فززند ارشدش را ازمعاونت وزارت راه خلع کرد، هزینه سفرهای خارجی اش را از جیبش پرداخت کرد و در مقابل همه ناملایماتی که در دوران زمامداری اش ایجاد کردند، اندکی از آرمان های انسانی و آزادیخواهانه خود عقب نشینی نکرد. مصدق یکی از بزرگ مردان تاریخ ما  که از محبوبیت و احترام خاصی در میان تلاشگران استقلال و آزادمردان شجاع کشور در عرصه های مختلف برخوردار بود ، بی وفقه وقتش را صرف مبارزه با فساد ،کجروی ، و استعمار نمود. او برای استقلال و عظمت کشورش نفت را ملی کرد تا گنجی را که در پی غارتش بودند جلوگیری نماید ، اگرچه استعمار خارجی و مواجب بگیران داخلی موانع بزرگی برای او تراشیدند و در بزنگاه تاریخی اورا تنها گذاشتند و به استعمار و چپاولگران خارجی فروختند ،تا کشورهای بریتانیا و آمریکا با امکانات مالی گسترده درکنار عوامل واپس گرای داخلی، کودتای 28 مرداد را طرح ریزی و به اجرا بگذارند، و آنچه که در ارزوی آن بودند برسند. دادگاه دولت کودتا و فرمایشی او را به سه سال زندان محکوم کرد تا به خاطر محبوبیت از حضورش درصحنه های اجتماعی، برای همیشه او را در احمدآباد محبوس کنند . با زندانی شدن مصدق که در دو جبهه، سیاسی و بیماری مبارزه می کرد،او حاضر نشد دستگاه برای درمان بیماریش ازجیب ملتش هزینه کند، علیرغم اینکه حکومت مستبد برای اعزام او جهت معالجه به خارج از کشور موافقت کرده بود ولی او ماند وبا بیماری اش ساخت تا درسی باشد برای نسل های آینده که مردن در وطن در چنان شرایطی بهتر از زندگی با ذلت است. انسان عملگرایی که به تنهایی در مقابل عوامل وابسته داخلی و استعمارخارجی مقاومت کرد تا آزادی وطنش و شرافت ملتش را به ارزانی نفروشد. پیام روشنی که او از رفتار و کردار نیک خود به یادگار گذاشت این بود که در حیات ملت ها به ندرت روزهای درخشان ،پر مسئولیت و با افتخار و ماندگاری پیدا می شود، روزهای عادی و گذران برای همه ملل یکسان است ولی آن ملتی که آگاهانه و شرافتمندانه وظیفه اش را برای وطن، پرچم و تاریخ مملکت ادا کند، بیشتر از هر کسی قدرت انسانی ، اخلاقی وعظمت روحی خود را نشان داده است و اکنون ما باید حافظ این موفقیت که مسیر ضد استعماری و حفاظت از کشور و تمدن عظیم ایرانی است باشیم. روحش شاد و راهش پر رهرو باد. *دانش آموخته علوم سیاسی  گیل نگاه: انتشار اخبار و یادداشت های دریافتی به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفاً جهت انجام رسالت مطبوعاتی و احترام به مخاطبان منتشر می شود.

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code