چگونه نظرسنجی ها خواسته های شهروندان را بازتاب می دهند:
۱۳۹۴/۰۵/۲۴ ۰۸:۵۴ چاپ
[caption id="attachment_7115" align="alignnone" width="200"]رضا نادم رضا نادم[/caption] گیل نگاه: ظریفی می گفت وقتی کسی تنها پایه استدلال و پیشنهاد خود را بر "خواست مردم" بنا می کند، لابد بخش خاصی از مردم را درنظر دارد که احتمالا اسمش می تواند اطرافیان، دوستان و یا بستگان باشد. بخشی که مطرح شدن نظرشان می تواند منجر به بهره برداری های جالب تری باشد. در رسانه ها بسیار شنیده و خوانده ایم که برخی، با طرح مسایلی به عنوان مطالبات واقعی مردم و القای این نکته که روند موجود بر خلاف خواست و اراده مردم است، تلاش می کنند که رویه موجود را ناصحیح و نیازمند اصلاح نشان دهند. اما پرسش اینجاست که وقتی از مردم سخن به میان می آید، منظور چه کسانی است؟ و اینکه چه کسانی می توانند خواست مردم را نمایندگی کنند؟ در حیطه اجرایی، از یکسو برخی نهادها و سازمانها با انجام مطالعات و پژوهش هایی در راستای منافع جمعی، تلاش دارند که اراده مردم را برای تامین شرایط بهتر زندگی پیاده کنند و از سوی دیگر، برخی با بیان اولویتهای متفاوتی، آنها را بعنوان تمایلات واقعی مردم مطرح می کنند. در حالی که گاهی مخالفین، بدون هرگونه استدلال منطقی و علمی، تنها دلیل نظرات خود را "خواست مردم" طرح می کنند. وانگهی کدام متر و معیار می تواند نشان دهد که کدام یک خواست واقعی مردم را نشان می دهند؟ در چنین فضایی، رسانه ها به کمک می آیند و با برقراری ارتباط بین مردم و مسئولین، می کوشند تا نظرات مردم را در بازه های زمانی مختلف درمورد اتفاقات مهم جامعه انعکاس دهند. آنها به واسطه ارتباط مستقیم و نزدیک با آحاد جامعه، می توانند در هر موضوعی، نظرات مردم را کسب و در قالب تحلیل و یادداشت منتشر کنند. این کار به آنها قدرتی می دهد تا زخمهای جامعه را نشان دهند و به مسئولان برای درمانش راهکارهایی پیشنهاد کنند. اما هرچیزی آفتی دارد و آفت رسانه، افزایش کمیت بدون توجه به کیفیت است. ایجاد برخی صفحات اینترنتی و یا چاپ شده با اسامی گوناگون از جمله فعالیتهایی است  که برخی بدون پشتوانه کافی حرفه ای و با سرمایه اندک راه اندازی کرده و متاسفانه تلاش دارند تا از همین راه نیز امرار معاش کنند. اینجاست که انعکاس همه نظرات مردم به صلاح نخواهد بود و رد شدن خواست و اراده مردم از فیلترهای مختلف، منجر به انتشار آن چیزی می شود که با واقعیت اولیه تفاوت و در برخی موارد حتی متناقض است. هرچه میزان توجه رسانه ها به موضوعات روز با نظر قاطبه مردم نزدیکی بیشتری داشته باشد و مطالبات طرح شده، با خواست مردم از انطباق بیشتری برخوردار باشد، میزان اعتماد مردم به آنها بیشتر و تاثیرگذاری آنها واقعی تر خواهد بود. درچنین شرایطی است که می توان یک رسانه را محبوب و میزان مراجعه مخاطبان به آن را قابل توجه یافت. میزان این انطباق و همسویگی را نه در سرمقالات و خودگویی ها، بلکه باید در چارچوبی دیگر جستجو کرد که یکی از این راهها می تواند انجام نظرسنجی ها دانست. در شرایطی که ضریب نفوذ اینترنت در استان گیلان برابر 63 درصد است، متاسفانه تنها حدود 14 درصد از مردمی که اخبار اتفاقات حوزه شهرداری را دنبال می کنند، این اخبار را از طریق سایتهای خبری و رسانه های مکتوب دنبال می کنند. این آمار در حالی بیشتر قابل تامل می شود که بدانیم حدود 15 درصد از همین مردم، ترجیح می دهند اخبار مذکور را از طریق دوستان خود پی گیری کنند. این نشان می دهد که رسانه های اینترنتی و مکتوب، موفق نشده اند اعتماد مخاطبان را حداقل در اخبار مربوط به حوزه شهرداری به خود جلب کنند. در این بین نکات جالب تری نیز می تواند مورد توجه قرار گیرد. برای مثال نزدیک به 60 درصد مردم، عملکرد شهرداری را نسبت به سال گذشته مثبت ارزیابی می کنند. اما نگاهی به بیش از 100پایگاه مختلف خبری و رسانه مکتوب نشان می دهد، این بهبود عملکرد در بسیاری از این رسانه ها نشانه ای که نداشته هیچ، بلکه میزان انتقادها و شکایات افزونی گرفته است. برخی نیز اساسا به جای پرداختن به عملکرد، در رویکردی غیر حرفه ای که متاسفانه نشان از داشته اندک رسانه ای دارد  به جای پرداختن به کارنامه و عملکرد، اشخاص را مورد قضاوت قرار داده و تکریم یا تخریب می کنند. در چنین فضایی است که برخی رویکردها، میزان اعتماد عمومی را به یک صنف با چالش مواجه می کند و کار به جایی می رسد که رسانه، نماینده خواست و اراده تنها بخشی از جامعه می شود. بدتر آنکه گاهی این بخش از جامعه، به دنبال امتیاز و یا سهم ویژه ای باشد که با منافع جمعی جامعه در تعارض است.

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code