خطری که سوباتان و قلعه تیلار را تهدید می‌کند
۱۳۹۴/۰۶/۱۸ ۱۱:۴۴ چاپ
گیل نگاه/طا ها عبداللهی: استفاده از سرویس های بهداشتی همیشه در هر کشوری یکی از شاخصه هایی است که در آمار گیری های بهداشتی مورد توجه قرار می گیرد و سعی مقامات در سازمان های دخیل در این مورد بالا بردن کیفیت و کمیت این گونه فضا ها برای جلوگیری از بروز و انتشار بیماری ها ستودنی است. هند با جمعیتی بیش از یک میلیارد نفر همواره با این مشکل بزرگ روبروست و استفاده مردم از اماکنی نظیر رودخانه ها و آب های روان برای رفع حاجت موجب شده تا این منابع حیاتی با آلودگی های بسیاری روبرو شود. این موضوع در کشورهای فقیر آفریقایی، آسیایی، آمریکای لاتین و مناطق جنگ زده همچون اردوگاه های آوارگان جنگی به چشم می خورد که یک سوژه داغ برای تهیه گزارشهایی از سوی منابع خبری محسوب می شود. فکر وجود چنین مکان هایی در کشور های آرام و به دور از هیاهوهای رایج کمی آزار دهنده است. این گزارش کوتاه به همین موضوع در جایی می پردازد که بسیاری مدعی هستند از نقاط مستعد و بهشت گمشده گردشگری ایران محسوب می شود.   مکان نامناسب گردشگری مناطق ییلاقی تالش با تمام جاذبه خود به مکانی نامناسب برای گردشگری نیز تبدیل شده است. نبود سرویس های عمومی بهداشتی در جایی به نام سوباتان تعجب آور است. مهدوی از فعالان گردشگری گیلان در این زمینه به گیل نگاه می گوید: در سفر به سوباتان با منظره ای بسیار زیبا برخورد کردیم ولی استفاده از سرویس بهداشتی و دستیابی به آن موجب شد تا به جای اقامت در چادر که محبوب طبیعت گران است به فکر تهیه یک کلبه با هزینه های گزاف باشند تا فقط از سرویس بهداشتی آن استفاده کنند. این یک روایت از یک روستای تبلیغ شده در کشور ماست که آوازه آن به خارج از کشور نیز رسیده است. کمبود سرویس بهداشتی (2) قله تیلار مسیر بکر کوهنوردی نمونه دیگر این گونه مکان ها در جایی ایست که در دامنه شمالی قله تیلار قرار دارد. انتهای سله یوردی جایی است که دره رودخانه کرگانرود از آن آغاز می شود. مکان ذکر شده از جمله مسیرهای بکر کوهنوردی تالش نیز هست که رودخانه جاری در شهر تالش به صورت سرآشیب در آن جریان دارد. این روستا با داشتن چندین خانوار از جمله مناطقی در شهرستان تالش است که عشایر ۸ ماه از سال در آن اقامت می کنند. اگر برای یافتن یک سرویس بهداشتی دست به کار شوید با پاسخ منفی ساکنان روبرو خواهید شد. دلیل این پاسخ چیزی جز نبود آن نیست. تنها جواب موجود اشاره هایی ایست که سمت رودخانه را نشان می دهد و برای رفع حاجت به اجبار باید راهی کرانه رودخانه شوید که با منظره ای چندش آور مواجه می شوید. هر گردشگر یا طبیعت گردی که تنها یک بار از کنار چنین منظره ای عبور کرده باشد قطعا نظر مثبتی برای رفتن به این مکان ها را نخواهد داشت. این فقط دو نمونه روشن است و این نوشته در صدد بود تا متولیان امر درباره مناطق مشابه هم راهکاری پیدا کنند تا طبیعت زیبای گیلان به جز زباله با پدیده های غیر قابل تحمل دیگر هم مواجه نشود. چون مکانهای دیگری نیز وجود دارند که در وضعیتی مشابه به سر می برند و چه بسا روزی به یک محل برای انتشار یک بیماری خطرناک تبدیل شوند.

به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code